Gerçekten yalnız mıyım yoksa sevmediği işe mecburen giden herkes böyle mi hissediyor?

Yalnız değilsin. Sevmediğin bir işe mecbur giden herkes aynı duyguyu yaşar. Sabah kalkarken isteksizlik, akşam eve gelince boşluk hissi. Arkadaşların olması da tek başına çözüm değil, çünkü iş anlamsız geliyorsa insanın içi huzursuz oluyor. Bu his “iş böyle gelmiş” kabullenmekten değil, potansiyelinin heba olduğunu düşünmekten kaynaklanıyor. Yalnız hissediyorsan sorun sende değil, içinde bulunduğun sistemde. Ama bir yerden sonra değiştirmek de senin elinde, herkes mecburen gidiyor diye kaderine boyun eğmek zorunda değilsin. Farkındalığın artık yeterli, bir şeyleri değiştirmek için adım at. Çözüm, ait hissedeceğin bir şey bulmak. Konuşmak bile iyi gelir. Ama yalnız değilsin, çoğu kişi aynı çıkmazda.

Şahsen ben mecburen gidiyorum... bu işe gitmem sırf ozamannsdiğim istedi için girip evlendim ve şimdi evlilik zindan ş zulum ve aşırı sorumluluk kaldık bu hayatta