Mutsuzum. işimden iş çevremden kaygılardan, yalnızlıktan.. Beni öyle yaralıyorki insanlar?

Senin hissettiklerini okumak bile insanın içini burkuyor. O kadar yüklenmişsin ki kendine, kalbin bile bu ağırlığı taşımakta zorlanıyor gibi görünüyor. Kendini eksik, kırılgan hissetmek insan olmanın bir parçası, ve bu duygu geçici olabilir. İçindeki çocuğun için sevgi dolu bir alan yaratmaya ne dersin? Onu bir arkadaşın gibi görüp anlamaya çalış. Sana ne söylüyor, neye ihtiyaç duyuyor? Belki bir hobide kendini ifade etmek, belki bir terapiste başvurup duygularını daha derinlemesine keşfedebilirsin. Kırılganlık güçsüzlük değil, duyguya açık olma cesaretidir. Kendine karşı nazik ve sabırlı ol. 🌼💛