Kendimden nefret ediyorum neden?

Kendimden nefret ediyorum hep insanlara yardım için koşuyorum sürekli hatta kendimi bile eziyorum. Çok kez tanımadığımız biri yanımda ağlasa onun acısını hissediyorum gece yatağa girip ağlıyorum kim bilir neler çekmiş. O kişinin acısını hissediyorum tamamen empati duygum çok fazla, aşırı fazla ve hep kullanılıyorum sürekli. Saf değilim vicdanım rahat etmiyor ama herkes saf sanıyor beni ve bundan çok yoruldum artık. İyi bir insan olmak bana hiçbir şey kazandırmadı, hiçbir şey kazandırmadı. Dün bir amca gördüm çöp karıştırıyordu canım çok yandı koşup hemen ona yemek aldım son paramdı ama düşünmedim kendimi. Koşarak gittim aklıma kendim bile gelmiyor. Amcaya verdim bana "Sen öğrencisin kızım al bunu" dedi ben de hayır deyip verdim zorla. O kadar mutlu oldu ki başımı rahatça yatağa koydum ama bunu hep yapıyorum. Çocuk görsem ya da sokak hayvanı, yapıyorum hep hep yapıyorum. Ben iyi biri olmak istemiyorum, kendimi düşünmek istiyorum artık. Çok yoruldum gerçekten başkalarına koşmaktan, kendimi düşünmemekten. Kendimi bir insan olarak bile görmüyorum, kendimi boş bir ruh olarak görüyorum. O kadar yoruldum ki.

Kendimden nefret ediyorum neden?
Cevapla