Siz olsanız ne yapardınız? İtibarımı nasıl korurum? Kendimi küçük düşmekten korurum?

Eski nişanlımdan ayrılmamam için ailem aylarca baskı yaptı. Bu süreçte bana aldatma iftirası attılar, çevrem ‘delirdin’ dedi, psikolojim gerçekten bozuldu. Ama kimse bunun nedenini görmek istemedi. Ailemin gazıyla defalarca gururumu hiçe sayıp adamın peşinden koştum. Bu süreçte kendimi insanlardan izole ettim, işimi ve okulumu kaybettim, hayatım altüst oldu.

En son birkaç ay önce konuşmaya çalıştık. Yüz yüze görüşelim derken beni nikah masasına oturtacaklar diye vazgeçtim. Buna rağmen adamı suçlamadım bile. Konuşacağımız gün yine herkes araya girdi, ben uğraştım ama o yine erteledi. ‘Ne konuşacaksak şimdi konuşalım, telefonu aç’ dedim, açmadı. Sonra kendi aradı ama konuyu ciddiye almadı. ‘Sorumluluk almıyorsun’ dedim, ‘birkaç gün sonra konuşuruz’ dedi. Müsait olduğum zamanı söyledim, yine cevap vermedi.

Bekledim, yazdım, yine yok. En son ‘konuşacaksan konuş, beklemeyeceğim’ dedim, sınır koydum. O gün de cevap vermeyince ‘eşyalarını alman için anlaşalım’ dedim. Zaten benim için aylar önce bitmişti ama o yine net olmadı.

Bu sefer de bana cevap vermek yerine ailemden izin istemiş. Aileler yine karıştı, ‘affet, konuş, biz karar veririz, sebep ver’ diyorlar. Açıkçası güvenmiyorum, bana tuzak gibi geliyor. Uzak mesafedeydik, şimdi geleceğini söylüyor ama bunları nişanlıyken yapacaktı, hep erteledi, aileleri bahane etti. Görüşmeye de sanki zorla götürüyormuşum gibi davranıyordu. Gelmeyeceğim dediğinde zaten zorlamadım.

Şu an konuşsam ayrı dert, konuşmasam ayrı dert. Onun gözünde daha fazla küçük düşmek istemiyorum. Zaten insanlar bana iftira attı, ‘insanları dolandırdı’ dediler, iyice rezil oldum. Aslında istemiyorum, o şansı verdim ve bitirdim ama şartlar sürekli geri çekiyor. Nişan eşyalarını iade edip tamamen kapatmayı düşünüyorum, kul hakkı kalmasın istiyorum.

Bir yandan ‘çok da suçu yok’ diyorum ama bu süreçte benim mental olarak iyi olmadığımı bildiği halde bana destek olmadı.

Çok yoruldum, kafam çok karışık. Mantıklı düşünemiyorum.

Siz olsanız ne yapardınız? İtibarımı nasıl korurum, kendimi küçük düşürmeden nasıl hareket ederim? Ailemin ‘git konuş’ baskısını nasıl yönetirim?