Boşanarak mı doğru yaptım, yoksa eşime ve yuama yeniden şans mı vermeliydim?

Küçük yaşta evlilik yaptım, çocukken çocuk büyüttüm, hızlı koştum çabuk yoruldum, yordular. Evliliğimden, eşimden mutlu değildim, ondan görmediğim ilgiyi başkasından gördüm. Ayrılmak istediğimi söyledim, hâlâ boşanmadı. Başkasıyla ilişkim oldu, bir süre sonra bunu kaldıramadım. Ne çocuğum ne de eşim bunu hak etmiyor diye düşündüm ve boşandım. 🥀 Böyle olsun istemezdim, beni yargılayın diye yazmadım. Ben yanlışımı biliyorum, kabul ediyorum ama ben böyle biri değildim, insan “ben yapmam, etmem” dememeli, kendini bir anda yapmam dediğini yaparken bulurmuş. Boşandım ama böyle de mutlu değilim, o da değil, çocuk da değil. Keşke tövbe edip evime, yuvama sahip mi çıksaydım ya da en doğrusu bu muydu?