Bazı insanların hayatlarına bakıyorum. Her şey önüne serilmiş, zorluk çekmemiş, hazıra konmuş ama yine de nankörlük diz boyu. Anasının babasının ya da kocasının parasıyla geçinen, evde ya kaotik Türk dizileri izleyerek ya da TikTok'ta yayınlar açarak hayat yaşayan insanlar var. Bunların hayatına baktığımda bir kere hiç saygı duymuyorum. Bir kitap açıp okumazlar, bir hobileri, kendini geliştirdiği bir meslekleri yoktur. Afedersiniz ama anca bir yerlerini büyütürler. Kadını erkeği ayırmıyorum her ikisi de olabilir.
Yine bazı kadınlara bakıyorum “70k altı kazanan erkekle evlenmem.” diye yorum yapıyor bir kadın. “ Asgari ücretle çalışan erkekle evlenmem.” diyor. Madem öyle kendiniz çalışın ama yok onlar evde habire yesin bir yerlerini büyütsün anca alışveriş anca tüketim çılgınlığı. Aman bir şey üretme ortaya koyma. Ne bir sanat bilirler entelektüel kapasitesi düşük bir de bu halleriyle gelir sana olmayan tecrübeleriyle akıl verirler.
Çok kızıyorum, evet ama hayat çok adaletsiz. Ben 16 yaşında çalışmaya başladım. Çok zorluklar gördüm kendi hayatımı kız halimle kazanabilmek için. İşten eve dönerken otobüs bekliyordum kışın ayaklarımın tabanı, parmak uçlarım soğuktan uyuşuyordu. Her gün her kış 1 saat otobüs bekliyordum. Sen bu kadar zor bir hayatta tutunmaya çalışırken yemek yerken bile sevinen biriyken karnım doyuyor diye çünkü bazen o bile olmuyordu. Bu kadar zorluk içinde bu sığ, vizyonsuz insanlarla aynı hayatı paylaşmak ve bir de onlardan züğürt tesellisi duymak sinir bozucu.
Umarım derdimi anlatabilmişimdir.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer