Son bir senede hayatım altüst oldu, nazar mı değdi yoksa Allah’ın bir imtihanı mı bu?

bu senin inancın olsun da bana göre var hakktır. Kuranda geçiyor

maalesef öyle basit değil. nazar olmadığını uzun zaman düşündüm maalesef baskıcı ailem var ve işime okumama engel oldular "el alem ne der" diye. ama kaybettiğim insanlara çok üzülüyorum bunalıma girdim. manevi anlamda üstümde çok ağır yük var ama tam ne olduğunu kestiremiyorum.

işe gitmemem için telefon aldılar eve kapattılar uzun zaman şiddet gördüm

anlaşamıyorduk, ilgilenmiyordu ayrı ülkelerde yaşıyoruz. aileler çok müdahale ediyordu kendimi yalnız hissetmeye başladım ilişkide. çok da uzattık

görücü usulü nişanlandığımız önceden tanıdığım için büyük beklentilerim yoktu güveniyordum ama güvenim kırıldı saygı değer kalmadı. sonunda bitirdik ama aileler hâlâ kabul etmiyor bi 6 aydır zorluyorlar ben artık düzeleceğini düşünmüyorum. Nişanlıyken sürekli görüşmek konuşmak istiyordum ama o sürekli bahane buluyordu soğuk davranıyordu. Bende işimde gücümdeyim rahatsız oldum sonunda ilgisizlikten kendimden uzaklaştım kendimi çok yorgun hissediyordum daha evlenmeden. Bir karara varamıyorduk birtürlü. Bilmiyorum bir yandan iyi biri pişman oluyordum ama o noktaya getirdi ki tamam gelmiyorsan gelme dedim birden yok ben senin ülkene geleyim konuşalım görüşelim ama soğudum artık. Erkekler neden böyle ilk başta ilgi alaka sonra soğuma sonra da kadını yalvartıp iş işten geçtikten sonra kurtarma çabaları. Ben çok sabırlı bir insanım ona da demiştim ama damarıma basıldı mı aslan kesilirim

uzak mesafe işte

olmadı ama. kötü bir şey demek istemiyorum ama buluşma görüşme için zaman ayırmak istiyormuş gibi durmuyordu. romantik ilişki olmasa bile yurtdışında olmamla beraber birçok arkadaşlığım var uzak mesafe o yüzden kıyaslayabildim ama adam sanki buluşmak istemiyor gibi geliyordu. Yok aileler karışır ayıp olur belki de yaş farkından

başlamadan bitti gibi