Yaşadıklarım imtihan mıdır kader mi?

Merhaba KS ailesi. Bugun içim çok dolu oyle ic dokmek istedim kendimi anlatacagim konusacagim kimsem yok. 22 yasindayim ama su hayat oyle seyler yasatti ki kendimi 50 yasinda birisi kadar olgunlasmis hissediyorum. Annem babam ben ufakken ayrilmislar annemle babam hic birlikte yasamadik sonra bir orada bir burda buyudum duzenli bir ortamim hic olmadi. Derken babam evlendi ben 9 yasindayken simdi uvey annem ve babamla yasiyorum. Annem 5 sene kadar once normal bir sekildeydi 5 yil once halusinasyonlar gordu krizler yasadi psikoz teshisi konuldu. ilac ve igne kullaniyor artik acikti tesetture girdi tamamen baska birisi oldu ruh gibi konusuyor filan eski canliligindan eser kalmadi. Uvey annem ve babamlada huzurlu mutlu degilim birbirimizi sevmiyoruz icten olarak kadinin basina kaldim oda mecburiyetten katlaniyo gitsem zil takip oynar. Ailesiz annesiz gecirdim resmen tum hayatimi hasretle aciyla gecti derken hayat benden saglikli bir anneyide aldi en yakinim destekcim diyecegim kimsem yok babam zaten hicbirsey oturup konusmaz ilgilenmez hic umrunda degilim. insanlarin anneleriyle aileleriyle bir arada gorunce normal annesi olan ve annesiyle yakin iliskiler kuran kisileri canim cok yaniyor o kadar agliyorum ki yasadiklarima. Daha 22 yasinda bunlar cok agir degil mi kader mi imtihan mi sizce?
Yaşadıklarım imtihan mıdır kader mi?
Cevapla