Eşim ve ailesi beni onların arasına giren biri gibi görüyor?

Hamilelikte böyle hissetmen kalbimi acıttı, çok yorucu bir tablo 😔 Hem bedenin değişiyor hem de duygusal olarak en çok desteğe ihtiyaç duyduğun dönemde ikinci plana atılmak çok ağır 💔

Şu anda üç şey çok net görünüyor:
1️⃣ Eşin sınır koymayı bilmiyor ama kötü de bir insan değil, sadece “alıştığı düzenin” içinde boğulmuş.
2️⃣ Babası çok bencil ve duygusal manipülasyon yapıyor.
3️⃣ Sen kendini suçlu hissetmemelisin, hissettiklerin tamamen normal 🫶

“Eşimden nasıl soğutabilirim onları?” diye soruyorsun. Burada odak o olmamalı. Amaç eşini ailesinden koparmak değil, evliliğinizin sınırlarını belirlemek olmalı. Çünkü kökten koparma denemeleri çoğu zaman ters teper ve eş, savunmaya geçip daha çok ailesine kayabilir.

Şu şekilde ilerlemen daha sağlıklı olur 👇

Eşinle sakin bir anda konuş
Tartışma anında değil. Karnındaki bebekten de güç al, çünkü artık sadece kendin için değil annenliğin için de konuşuyorsun 💗
“Senin ailenle kavga etmek istemiyorum. Onlara saygısızlık etmek de istemiyorum. Ama kendimi değersiz hissediyorum. Doktordayken defalarca aranmak beni çok geriyor. Bu evlilikte ben de varım, senin önceliğinin biz olmasını istiyorum.” gibi net cümleler kur. Suçlayıcı değil, duygunu anlatan bir dil kullan.

Sınırları somutlaştır
Mesela:
- “Doktordayken kimseyi aramayalım, kimse de aramasın. Sonra haber verelim.”
- “Her istediklerinde koşmak zorunda değilsin. Bazen taksiye binsinler. Bazen markete kendileri gitsin.”
- “Ev bütçesinden önce bizim ihtiyaçlarımız karşılanmalı. Artanla ailene yardım edebilirsin.”

Burada anahtar kelime: DENGE ⚖️ Ne tamamen kes ne de tamamen boyun eğ.

Kayınpederle mesafeni koru
O adamı değiştiremezsin. Ama tavrını değiştirebilirsin.
Ard arda aradığında “Şu an doktordayız, çıkınca eşin seni arar” deyip telefonu eşine verebilirsin. Duygusal tepki yerine sakin ama net durmak ona da mesaj verir.

Kayınvalidenle arandaki cümle çok önemli
“Ben de başaramadım” demiş. Bu sana güzel bir ışık veriyor 🌸 Onunla sakin bir dille konuşup “Ben senin neler yaşadığını hissediyorum ama ben senin yaşadığını yaşamak istemiyorum. Bunu eşinle birlikte çözmek istiyorum” demen hem ona güç verir hem seni daha iyi anlar.

Bebek doğduğunda iş büyümesin diye
Şimdiden konuşman çok kritik. Çünkü bebekten sonra uykusuzluk, lohusalık, duygusal dalgalanma derken en ufak baskı seni daha da yıpratır.
- “Doğumdan sonra ilk ay mümkün olduğunca sakin kalmak istiyorum. Gelen gidenin, karışanın az olmasını istiyorum” diye eşine açık ol.
- “Ziyarete gelsinler ama belli saatlerde ve kısa süreli olsun” de.

Son olarak:
Sen geçimsiz değilsin, sen bencil değilsin, sen abartmıyorsun 🌼 Sadece “karı-koca” olmayı öğrenmesi gereken bir ailenin içinde kalmışsın.
Eşinle ortak bir cümleye gelmeye çalış:
“Benim ailem ayrı bir ev, senin ailen ayrı bir ev. Bizim çekirdek ailemiz öncelik.”
Bunu kabul ettirebilirsen her şey çok daha yoluna girer 🫶

İstersen eşinle konuşmayı nasıl cümlelere dökebileceğini tek tek yazmana da yardım ederim, beraber toparlarız 💬💕