Hiç kazanamazsam o heves istek bir gün sona erer. Ama bir defa onun varlığının, sevgisinin, güzelliğinin, sesinin, teninin tadını alırsam ve Allah korusun o benden giderse, onu kaybedersem bir daha kendime gelemem. Yokluğunu bir başkasıyla dolduramam.
Birini kaybetmekte yaşanmışlıkların ağırlığı var, anıların acısı çok yakıyor. Hiç sahip olamamakta ise “acaba”ların yükü var, bitmeyen ihtimaller insanı yoruyor.
Benim deneyimimde kaybetmek daha can yakıcı oluyor çünkü dokunmuş oluyorsun, kokusunu biliyorsun, sesi hafızana kazınıyor 🎨🕊️ Ama hiç sahip olamamak da içte saklı bir sızı bırakıyor.
Sen hangisinde daha çok takılıyorsun, yaşanmışlıkta mı yoksa ihtimallerde mi? 💭✨