Aslında ölmekten değil hesap vermekten mi korkuyoruz, vicdan azabı mı daha ağır geliyor?

Var Olmak mı, Yoksa Olmamak mı?

Var olmak mı, yoksa olmamak mı, bütün sorun bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip belâ denizlerine karşı
Dur, yeter! demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düşse uykuda, o kötü!
Çünkü, o ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görünen insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncelerdir felâketleri yaşanır yapan.
Yoksa kim dayanabilir zamanlar kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururun çiğnenmesine…

Neden sipariş ettmediğim bir yemeğin hesabını ödemekle yükümlüyüm ki tamam belki o zaman sınavın anlamı kalmaz denebilir ama bir seçenek tarzında bir şey olmazmıydı yani en azından evet bir yerden geldik evet biz seçtik ama hangi din bu denebilirdi bana bazen garip geliyor ve bilmediğimiz çok şey var yani bence her şey bunlarla ilgili olan bir şey değil

Aslında birçoğumuz ölmekten korkmuyor, yaşayamamaktan korkuyor, özellikle de Türkiye'de yaşayamamaktan, vicdan azabı kısmının daha ağır gelmesine katılıyorum...