Ölüm bir kurtuluş mudur yoksa kaçış mıdır susmayan vicdanı kalbi susturmak için?

Evet sorudan da anlaşılacağı üzere iyi değilim. Sırf Allah inancım olduğu için ve de bazı şeylerden korktuğum için deneyemiyorum bazı yöntemleri. Ama kafamdaki kalbimdeki yüklerle yaşamayı sürdüremiyorum insanları anlayamıyorum duyguları laçkalaşmış davranışları beyinleri uyuşmuş insanların kalbini kafasını kavrayamıyorum. Günah denizinde yüzen ama hiç vicdanında kalbinde en ufak pişmanlık yaşamayan insanları düşündükçe aklım beynim almıyor. Bu dünyaya bu insanların arasında farklı bir insan olarak yaşamak çok zor. Her geçen saniye zamanda, insanlar daha çok dünyaya batarken dürtü ve isteklerine boyun eğerken sen durup düşünüyorsun bakıyorsun kendine yaşadığın süreç boyunca aklını kaybetmişsin sağlığını kaybetmişsin ve temizliğini o saf duru masumluğunu insanlarla birlikte şeytanlaşmış ruhlarla birlikte sen de beyazdan gri olmuşsun yakında senin de kalbinin siyah olmasına ramak kalmış ve bu şekilde yaşamak her sanisesinde canını acıtıyor. Allahım beni defalarca yak istersen senelerce yak yeter ki eskisi gibi temiz olayım eskisi gibi masum olayım diyorsun. Hafizami sil de bu acıları tekrar tekrar hatırlayıp kahrolmayayım.
Ve sanırım ölüm kalbimi susturmam için tek çözüm yolu. Tamamen acılarıma son verip kurtulmam için bu dünyadan tek çıkış yolu. Bilmiyorum düşünüyorum sadece dayanamıyorum daha fazla.