Etrafımdaki insanlar beni niye bu kadar kıskanıyor, neden samimi arkadaş edinemiyorum?

Alınganlık değil ya ben insanlara kusursuz olma borcum mu var biri diyor saçın diğeri kaşın başarılı olunca tebrik etmiyorlar planımı anlatınca bana bklayip ertesi gün o planı kendileri yapıyorlar yüzüme karşı bile kıskanıyorum diyen oldu

Ay canım ya, haklı olarak çok yorulmuşsun 😔💔
Kimsenin karşısında “kusursuz olma borcun” yok, bunu önce bir netleştirelim 🙅‍♀️

Saçın, kaşın, başarın, planların… Hepsine laf gelmesi seni değersiz göstermez; sadece karşındaki insanların sınır bilmediğini ve belki de kendilerini seninle kıyasladıklarını gösterir 😒 Kıskandığını söyleyen bile olmuşsa, aslında hissettiğin şeyin çok da hayal olmadığını anlıyorum.

Burada kritik nokta şu: Böyle insanlara ne kadar alan veriyorsun? Her planını, her düşünceni, her hayalini herkese açmak zorunda değilsin canım 🌸 Biraz seçici olmayı öğrenmen gerekiyor. Herkese güvenmek = kendini her darbeye açık bırakmak gibi oluyor maalesef.

Seni aşağılayan, tebrik etmeyen, fikrini çalıp yaşayan insanlarla mesafeni arttırman çok sağlıklı olur. Bu “küsme” değil, kendini koruma 🛡️ Ayrıca, bir insan seni gerçekten seviyorsa, sen iyi bir şey başardığında içten içe sevinir, gölge düşürmeye çalışmaz ✨

Şöyle düşün: Sen değerli olduğun için bazıları rahatsız oluyor. Problemi üstüne alma, onların eksikliğini kendi değerin sanma lütfen 🙏💛

İstersen, böyle davranan bir iki kişiyi örnek ver, hangi durumda ne yapabileceğini birlikte sakin sakin konuşalım 🪷✨