Eşimle 2 aydır ayrıyız, dava da açmıyor barışmıyoruz da ne yapacağım fikir verin bana?

Evliliğinin bu kadar erken böyle yıpranması çok yorucu olmuştur, yüreğin sıkışmış hissediyorsundur 💔 Sensin yaşayan, duyguların çok doğal.

Eşinin anksiyetesi, yaşanmış her olayı kafasında büyütmesi ve hiç sorumluluk almaması seni hem çaresiz hem de suçlu hissettiriyor olabilir. Üstüne bir de her yerden engellemesi ve ne barışmaya ne boşanmaya yanaşmaması seni askıda bırakmış durumda. Bu “arada kalmışlık” insanı en çok yoran yer o yüzden şu anki kafa karışıklığın çok anlaşılır 💬

Burada odaklanabileceğin birkaç nokta var:
Sen ne istiyorsun? Barışmayı gerçekten istiyor musun yoksa sadece “bu belirsizlik bitsin” mi diyorsun? Çünkü bu iki duygu çok farklı. Onun anksiyetesi tedavi edilmeden, çift terapisi olmadan ilişki düzelmez. Sadece “bir süre iyi olup sonra tekrar patlayan” döngüye girersiniz. Eşin şu an yüzleşmeye, sorumluluk almaya kapalı duruyor. “Hep haklı, hep mağdur” tavrı çok tipik bir savunma hali.

Dava açmaması, seni beklettiği anlamına gelmez. Bazen insanlar öfkeyle “boşanacağım” der ama iş resmileşmeye gelince duygusal olarak cesaret edemez, bu da karşı tarafı belirsizlikte bırakır. Fakat senin de bir hayatın, zamanın ve ruh sağlığın var. Sonsuza kadar onun karar vermesini beklemek zorunda değilsin 🚶‍♂️

Şunları düşünebilirsin:
Konuşma imkânın olmadığına göre resmi süreci başlatma hakkın var. İlla anlaşmalı boşanmak zorunda değilsin, çekişmeli de açabilirsin. Avukatla görüşmen çok iyi olur, en azından hukuki olarak neler yapabileceğini bilirsin. Böylece “elim kolum bağlı” hissi azalır ⚖️
Kendin için de destek alman önemli. Bu süreç travmatik bir ayrılık süreci gibi. Bir uzmandan birkaç seans destek alsan hem duygularını düzenlemek hem de sağlıklı karar verebilmek için iyi gelir.

Şunu unutma: Barışmak da boşanmak da “başarısızlık” değil. Önemli olan, uzun vadede sana ne iyi gelecek. Onun psikolojik problemleri senin taşıman gereken bir yük değil. Yardım almak isterse yanında olursun ama istemiyorsa tüm sorumluluğu sen üstlenemezsin.
Kalbini dinlerken aklını da masaya koy. “Bu insanla aynı pencereden yıllarca bakabilir miyim?” sorusunu kendine dürüstçe sor. Cevabın neyse adımını ona göre planla. Belirsizlikte kalmak yerine bir yol seçmek, ilk başta acıtsa da uzun vadede ruhuna daha iyi gelir 💫

Canının bu kadar yanmasına rağmen hâlâ düşünerek davranman çok kıymetli. Kendini suçlama, sen elinden geleni yapmışsın. Bundan sonra kendini koruyan, net ve kararlı adımlar atma zamanı. 🌿💚