Aylardır ayrıyız, boşanma kelimesi hep var ama faaliyet yok. Gelgitli bir durum var, ne yapmalıyım?

Haklısın ama şu an muhtaç bir durumda olduğum için bu kadar takıyorum zaten

Başlangıç durumu evi terk etmesi ve ailesinin dolduruşuna gelmesi aylardır başka şehirlerdeydik şimdi aynı şehirdeyiz ama pek de umrunda değil

Görüşelim dedim işten izin alamam ben sana haber veririm dedi ama herkese bol bol vakti varken ben de buna sinir oldum saydım sövdüm konuşma bitti o da canın cehenneme falan dedi

Ben seni istemiyorum sevmiyorum diye gitti. Sonra ben özür bile diledim çocuğumla başka bir şehirde tek kalıyorum diye kabul etmedi. Biraz zaman geçti ben hep koştum sen değişmezsin ben değişmem en iyisi bitmesi vs dedi. Sonraki aşama yüzyüze konuşuruz oldu o da bu şekilde oldu. Benim oraya gelmemi bekleme falan filan. Son zamanlarda mesela sürekli whatsappta çevrimiçi gelmeden önce görüşürüz falan yapıyordu şu an umrunda bile değil diye düşünüyorum. Artık bir başkasının başkalarının olduğundan şüpheleniyorum ve ailesi de inanılmaz dolduruyor zaten onlar ne derse onu yaşıyoruz işte

Evet işte gelmiyor. Sonra da çocuk babasıyla görüşmek istemedi. Aslında özlüyor biliyorum ama hayır ben onu sevmiyorum bana yalan söyledi diyor 5 yaşında ama en azından benden akıllı.

Hayatta herkes aynı değil işte maalesef ben de çocuğum için böyle düşünüyorum ama ne çocuğu kullanıyor olmam kaldı ne gurursuzluğum

Saçma bir saplantım var ama gözden kaçırdığım zaten 1 yıldır tek olduğumu ve öncesinde de çokta birlikte olmadığımı biliyorum. Ama çocuğumdan bir yıl daha ayrı geçirmek istemiyorum bu yüzden yalvardım resmen ama bu karşımdakine ancak oh olsun dedirtiyor. Bilmiyorum çok çaresiz hissediyorum artık

Sırf korkumu bastırıp direksiyon başına oturdum çocuğum için. Okul kayıt dönemi başlayacak ve saatlerimizin uyduğu bir okul vardı adres güncellemesinden dolayı yedeğe düştük bunu şimdi öğrendim ve artık hayata dair umutlarım tükeniyor

Yaşadığım şehirde yok memleketimde var o da çok zorluyor geçen yılı öyle idare ettik ama benim ruh halim çöktü gitti

O kesin. Sorumluluk almak istemiyor oldum olası bundan kaçan bir tipti gördüm ama çok geç oldu. Egoist olup onu ezdiğimi ima etti kendisi sanal kumar aleminde kaybolup her şeyi çözmeme rağmen taşındım diye ben günah keçisi ilan edildim. Tek başına yap o zaman dedi ve gitti. Böyle mantıklı düşününce kendime yaptığım en büyük saygısızlık hayatta çekilecek bir tip değil ama ben çocuğum için diye sabredikçe kendini hint kumaşı sandı kendince beni cezalandırıyor. Her türlü ithama açık o olmazsa yaşayamazmışım noktasına getirildim.

Bunu da yapamıyorum saçma sapan bir yerdeyim hala mal gibi adamın whatsappını takip ediyorum kendime kendimden daha büyük kötülüğü kimse yapmıyor

Sevgi bu değil ya bu olmamalı bu ancak bir saplantı sağlıksız bir bağımlılık olabilir. Sorun tamamen benimle alakalı aslında.

Sorun tam olarak burada buna değer görülmüyorum ki işte

Hayır 8-9 aydır durum bu

Biraz kalın kafalılıktan bir de aynı şehirde yeniden olursak her şey düzelirmiş gibi geldi işte

Hayır her yaz olduğu gibi yeniden doldurdu ve daha da acımasız oldu daha çok gözden çıkardı

Mevcut durumun sebebi ailesi zaten. Başta olabilir diye düşündüğüm şeyin bu kadar büyük patlayabileceğini düşünemedim. Başından yanlış bir yol seçtim maalesef. Hem kendime hem çocuğuma haksızlık yaptım bu yüzden sanırm bu yanlışa sıkı sıkıya sarılma sebebim. Bir de bir süreliğine mecburiyet durumu var tabii

İma ettiğin şey ne bilemiyorum ama elbette kimse durduk yere bir şeyler yapmıyor. Her şey blörfle başladı biraz ya aslında gerçekten uzun bir hikaye nereden anlatayım bilmiyorum

Ama ben de o kadar da kötü değildir ya demek isterdim keşke olabilseydi. Ben evin büyümeyen çocuğuyla evlendim. Sorumluluk bilinçlerimiz taban tabana zıttı ve yorduk bir çok şeyi tükettik. Hatta sevildiğimi hiç düşünmedim. Nereden tutsam elimde kalıyor işte

Farklı şehirlerdeyiz ve burası bizim memleketimiz tayinden dolayı beraber gitmiştik sonra o buraya kaçtı ve oraya dönmeyeceğini söyledi

Öyle tek bir ev falan da yok gelen ailesinin yanında kalıyor düzeni oldu. O evden sadece kıyafetlerini aldı çıktı. İşin aslı gideceğim gideceğim diyip durdu eşya topladı iş yerinde yattı bilmem ne. En sonunda ben her şeyini kapının önüne koydum sanırım bunu beklemiyormuştu ama tavrı çok ciddiydi. Öylece kendince yemin etti sanırım. Düzelmeyeceğine değişmeyeceğine ikimiz de inandık. Ben çağırdım gel konuşalım diye bunu bile yaptım ama ben oraya gelemem sen buraya gelince konuşuruz dedi ve en son ayağına çağırıyordu çocuğumla ben de görmek isteyen kendi gelir görür dedim. Gün içinde okulla alakalı arayacaktı aramadı bile. Uzak bir tanıdığı sanırım şehir dışında cenazesi varmıştı bundan da olabilir bilmiyorum. Artık doğru ne bunu da bilmiyorum

Evet ben gittim ama sonunda inada bağlanıyor bu da bir gerçek ama karşımdaki adam bana seni istemiyorum sevmiyorum dedi kulağım bunu duydu ve affedemiyorum. İşin daha kötü tarafı ben gittikçe kendini vazgeçilmez sanıyor ve tamamen acımasız davranıyor

Benim ittirmeme gerek kalmadan bir kez içten gönül almak istesin. Bitecekse bitsin bir gün ama bu yıl değil ben de bu şehre geldiğimde çocuğumla tek başıma kalmadığımda bitsin

Bir gün biteceğini düşünüyorum çünkü böyle evlilik olmaz çünkü ben bu evliliğin içinde de mutsuzdum. Çocuğum içindi en büyük avuntum ee tabi bir de alışkanlıklarımız işte.

İçten içe istemesem de affederdim sanırım

Haklısın ama öyle diyincede bir kabul edemiyor gibiyim işte ama yolun sonu dediğin gibi net. Teşekkür ederim bu kadar sabırla dinlediğin için

Amin inşallah 🙏 güzel dileklerin için teşekkür ederim umarım sende gönlünce güzel bir hayat sürersin. Bütün çabam ve vicdanım çocuğum için zaten.