Babamın vefat etmesini hala aşamıyorum nasıl başa çıkabilirim?

Ben doğum günüme 16 gün kala kaybettim babamı

21 yaşına girecektim

Emin ol hiç görmemek daha iyi bilip de artık onun olmayacağını bilmek daha üzücü

İnşallah ama çok zorlandım

Üstüne erkek arkadaşımla ayrıldım çok zorlandım

O bırakmadı ben bırakmak zorunda kaldım uzak mesafe olduğu için, hem baba kaybı üstünden bir yıl sonrada erkek arkadştan ayrılmak beni psikolojik olarak çökertti

Benimle evlenmek istemediğini söyledi benimle gelecek görmüyormuş halbuki 2 buçuk yıl görüştük

Ben babamın vefatından sonra psikolojik bunalıma girdim sonra onunla görüşmeyi lestim sonra hata yaptığımı fark edip telrar döndüm falan bana çocuk gibi davranıyorsun dedi ama benim babam vefat etmiş ben sağlıkılı düşünemiyorum ya hani. En sevdiğimi kaybetmişim ya o beni anlamak yerine bmyle
Böyle söyledi sonra işte biz yine görüşmeye devam ettik ama sonra dedi ki işte sen o şekilde bir kere görüşmeyi bıraktıktan sonra yani engelledikkten sonra hani benim için orada bitti dedi ama yine konuşmaya devam ettik sonra dedi ki şimdi bizim aramızda yine SORUNLAR oldu nerede bitti falan nerede bitti biliyor musun dedi ben de nerede dedim sen işte engellediğinde hani görüşmeyi kestiğinde o zaman bitmişti zaten dedi ama benim o zaman ne kadar zor bir süreçten geçtiğimi hani babamın vefatını biliyor sonuçta hani bana destek olmak yerine manzur görmek yerine o lafı kullandı

Benim yaşadığım şehre gelmedi işte ben üniversite okuyorum hani benim okuduğum şehre de yanıma gelmedi ben mesela bunu bekledim ondan ama yapmadı yani

Ve biz babam vefat etmeden önce de 1 buçuk yıl boyunca görüştük babamın vefatından sonra da yaklaşık bir yıl kadar görüştük ama anladım yani bundan bir halt olmayacak hani dedim ki hani İrem daha neyi Uzatıyorsun bu çocuktan sana bir şey çıkmayacak senin en zor gününde yanında olmayan insan iyi günlerinde yanında olsa ne olur

Ya hak etmekle alakası yok ya basbaya götü yemedigi için yapmak istemedi hani gelmek isteyen gelirdi bir şekilde düzgün efendi bir insan ben onu zor günlerinde hani atandı işte markette çalışıyordu sonra atandı ben onun hep ona destek oldum mesela ehliyetini aldı arabasını aldı ben vardım yani yanında hani onlardan öncesi onlar yaparken de ben onunlaydım şimdi adam mühendis oldu adam diyorum mühendis oldu ben her şeyinde yanındaydım benden hevesini aldı gidecek başkasıyla evlenecek yani ben biliyorum başıma gelecekleri

İşte ben onu hala sevdiğim için senin düşündüğün gibi düşünemiyorum

İşte önce de birine aynı şeyi yaşattım o beni seviyordu sonra ben istemedim onu ama çok acı çektim çünkü ben de onu seviyordum bu durumdan kurtulmam ve onu unutmak için tek bir şey yapacaktım o da daha çok aşık olmak. Sonra bu kişiyle tanıştım işte ve çok aşık oldum aslında onun da beni sevdiğini biliyordum ama benim onu sevdiğim kadar değildi

Evet çünkü bana öğretilmedi ilişki nasıl kurulur kimlerden uzak durulur hadi bunların tamamına uydum diyelim bu sefer kalbime söz geçiremiyorum seveceğim varsa seviyorum ve kendime engel olamıyorum

Bunun da sebebi şu bence ben bildiğin cam fanusun içinde büyütüldüm 20 yaşına kadar ilişkim olmadı benim bu yaşıma kadar kaç kere sevgili değiştirenleri mi dersin ama öyle olmak gerekiyormuş demekki. Bu yaşa kadar erkeklerle muhatap olmadığım için erkek dünyasını bilmiyordum tanımıyordum ancak ne zaman ilişkim oldu işte o zaman anladım. Ancak şunu söyleyim 20 yaşından sonra sevgili yapmak çok sıkıntı çünkü ayrılınca kendine gelemiyorsun ancak 14-15 yaşlarında bu işe başlayınca erkeklerin iç yüzünü erken yaşta görüyorsun ve bu avantaj. Keşke bu yaşa kadar kendimi korumasaydım da bir şeylerin farkında olsaydın

Olsaydım

Ben ilk sevgilimi 20 yaşında yaptım mesela ve çok pişmanım keşke daha önce tanışsaydım da erkeklerin ne bok olduğunu bilseydim önceden

Çıkara çıkara bir hal olduk aq ne zaman kader yüzümüze gülecek artık

Ama öyle olmayınca hayat çok sıkıcı aşıkken hayat daha yaşanabilir