Kıskanç kadınlar, iki yüzlü aile baskısı ve kadın kıyafeti üzerinden ahlak ölçmek normal mi?

Ben bütün bu sorunlardan devlet memuru olup kira fatura ödeyebilecek kadar maaşımın olmasıyla ve devamlı işim maaşım olmasıyla atandıktan sonra ayrı eve çıkarak çözebileceğimi düşünüyorum. Çünkü bir kadın için bunlardan kurtulmak kimseye ekonomik olarak bağımsız olmaktan geçiyor. Kendi işin paran olacak ayrı evine çıkacaksın anca o zaman istediğini giyersin gezersin. Çünkü bir kadın olarak ancak o zaman ailene ve kocana gerektiğinde hayır diyebiliyorsun.

Bu arada sevgilin tam bir tatlım çocuğu.

Öncelikle sorumu dikkate alıp detaylı geridönüş yaptığın için teşekkür ederim. Doğru diyorsun. A dan Z ye her dediğin o kadar gerçek ki bunları kadın olmadan anlmak çok güç. ben toplumun benden istediği tüm sınırlamaları kabul ettim. başıma işi gelmesin diye perdemi bile açmadım. üniversitede erkeklerle sınıf arkadaşı olsam bile iletişimden kaçındım. En sonunda akranlarım arasında çaktırmadan dışlandım ve bu benim psikolojimi bozdu. Götü belli oluyor demesinler diye kıyafetimden ödün verdim, aman burdan iki kezgeçti demesinler diye yolumu uzattım, aman ne biçim gülüyor demesinler diye gülemedim vs. ama sonra bi baktım toplumda elalemin namusunu eleştirenlerin çeli çocuğu almış başını gitmiş. ben bu toplum benden memnun olsun aman düzen bozmayayım diye dersler de put gibi durup üniversiteyi kendime zehir ederken millet eğlene eğlene işine girmiş iş arkadaşlarıyla bile kaynaşmış. ne oldu beni ortadan kaldırdı. ve ben başıma bir iş geldiği için değil başıma bir iş gelmesin diye diblere köşelere saklanmış oldum ve aslında bu kadarına gerek yokmuş. bir düşünce ve yaşayış tarzına sahip olmak için birinin baskısına gerek yok kendi düşünce ve değer sistemine sahip olmalısın. bende bu konu geç aydınlandı ve üni hayatıma mal oldu. ben de 30 yaşındayım ve ben de memur olarak bu düzende kendi hürriyetimi yaşayabileceğimi görüyorum. bir çok konuda benzeştiğimizi görüyorum. ailemin tarafıma bir baskısı kıyafette olmadı ama paramı verdikleri için karşı da çıkamadım. sözlerinde gitmeyip kendi fikrimi belirttiğimde şeytanlaşıp beni düşman bellediklerini görebiliyorum. ama benim asıl içerlediğim sırf birinin kıyafeti yoka yakın diye başına gelen taciz tecavüz ve ölümün meşru sayılırken failin sanki akıl yaşı ve ceza ehliyeti yokmuş gibi toplumun bağrına basması. kıyafet gibi yüzeysel bir konuya derinlik katılıp suçun ve suçlunun hafifletilmesi.

Açık giyinen kadına çekilen adamlar fikrinin bir ilüzyon olduğunu fark edememeleri beni üzüyor. Kimse zengin birinin lüks arabasını sırf güzel diye çalmıyor ama bir kadının canına sırf götü güzel diye kast edebiliyor ve bunun toplumda yeri var. kimse para verip kadınla olma eyleminin çirkinliğinden bahsetmiyor. ama oğullarına para verip birinin bedeninden faydalanabilmesi için cesaretlendiriyor. daha önce biriyle cinsellik yaşamış biriyle evlenmek istemiyor ama bilmem kaç bin dolar verip başka ülkeden bakire kadın satın alıp onunla evlenmeyi istiyor ve sonra insanlıkla ilgili orada burada ahkam kesebiliyor. kadının yeri bir eşyadan farksız. ha bir afgan ülkesi ha da başka bir ülke. insanın kendi annesinin bile gözünde böyle bir yeri olması hırpalayıcı. ve bizim yapabileceğimiz tek şey bir işe girip çalışmak ve mümkünse bunun devlet işi olması gerekiyor ki yöneticinin zulmune uğramayalım. bu sefer de neden çalışıyor ki diye baskı kurmasınlar. umarım atanıp kendi hürriyetine her anlamda kavuşursun

Seninle yazışmak bana kendimle yazışıyormuşum gibi hissettirdi. Umarım sen de atanır ayakların üzerinde durursun. Benim bir de sevmediğim bir başka konuysa bizimle yaşıt olan hemcinslerimizin bunun farkında olduğu halde bunu biz bizeyken bile konuşmaması. Dillendirmemesi. Sanki hiç öyle bir şey yokmuş gibi yapıyorlar. Bu beni daha da delirtiyorlar. Ben de üniversitedeyken senin gibiydim. Ben sadece dışarıdan kezban demesinler diye lazım olmadıkça erkeklerle konuşmuyordum. Uzaktan mesafeli de olsa bir iletişimim oluyordu. Ama ben de üniversitede başıma bir iş gelir diye erkek arkadaş falan edinmedim. Aslında bu ülkede erkek arakdaş edinmekte kadının hayatını tehlikeye atıyor. Dediklerine aynen katılıyorum. Üniversitede 1-2 kız arkadaşımın erkek arkadaşı tarafından şiddet gördüğünü gördüm. Tehdit edildiğini gördüm. Bunu da yaşamak istemedim. Bekaret zarı diye bir zarın olmadığını 27-28 yaşında öğrendim. Çok yakın olduğum bir kız arkadaşım vardı o evliydi. Onunla 4 sene üniversitede arkadaş olduk son senemizde de aynı odada kaldık kyk'da ona sordum bunu. Merak ettim başka sorabileceğim biri yoktu. Kanka dedim sen ilk birlikteliğini olduğunda senden kan geldi mi dedim. Çünkü kan gelmeme ihtimali de çok yüksekmiş. Bir video izledim doktor konuşuyordu. Kızlık zarı diye bir zar yokmuş o zaten açıkmış herkeste kanama olmuyormuş bile dedim.

Beni tersledi böyle pis pis şeylere bakıyorsun falan dedi. Ben gelecekte kızımız olursa böyle bir dayatmada bulunmayalım demiştim. O mesela sevgilisiyle üniversitedeyken buluşuyordu bir kere yurda geç kaldığında onu aradım nerede kaldın merak ettim. Bir şey mi oldu diye sorduğumda gayet sessiz bir yerdeyken bana kafedeyim demişti ama arkada hiç insan sesi gürültüsü falan gelmiyordu. Sevgilisiyle biraz daha fazla vakit geçirebilmek için üniversiteyi uzatmıştı 1 sene. O senenin bitiminde de apar topar evlenmişti yangından mal kaçırır gibi. Bunları birleştirince beni kanka kızlık zarı diye bir zar yokmuş diye söylediğimde beni terslemesi şiddetle karşı çıkması da bundan yani bu bir savunma mekanizması aslında. Ben bakire evlendim. Sen bakire değilsen bilemem hesabı. Çok iki yüzlü bir toplumuz. Erkekler de mesela Türk kadınıyla evleneceği zaman her şeyine bakar geçmişine falan bakar ama Rus/ukraynalı falansan senin geçmişinle hiç ilgilenmez. Bakire olup olmaman önemli değil. Hemen evleniyorlar. Ben aslında bu yaşıma kadar bir şekilde evlenirdim de atanmış elinde maaşı olan bir kadın olarak evlenmek istediğim için geciktim. Çünkü evlilikler çok sürmüyor. O evlilik bittiğinde boşanmış bir kadın olarak anama babama sığınacağım. 4 yıllık üniversitenin sonunda bile ailemle tekrar yaşamak beni çok zorladı. Annem babam kardeşim bile alışamadı. Yaz tatillerinde gelmeme rağmen sanki o evde kalıcı değilmişim gibi davrandılar. Bir de boşanıp dönersem çok zor olacak. Çocuğum da olursa daha da zor olacak. O yüzden atanmadan evlenmek istemedim. Ama atanamadım da :( İş de bulamadım :( Kaldım böyle yaş 32 oldu hayat öylece kaçıyor. :(

Sorunu beğenen kişi benim eğer benle konuşmak içini dökmek istersen takip edebilirsin. Yazabilirsin.

yani birinin cinsel hayatını sorguladığında bu bir art niyet içermese de olumlu ya da olumsuz her tepkiye hazırlıklı olmak gerekir. yakın arkdaş diye bununla ilgili bilgi vermek zorunda değil. bir birlikteliğin nereye vardığı da her zaman muamma. cinsiyet fark etmeksizin söz konusu insan olunca her şey beklenir, birine yüzde yüz teslim olmak ahmaklıktır. evlenmeden birlikte olmamak stratejik bir hamle, gerçekten çağı ve toplumun kodlarını iyi okumuşsun. bir kız arkadaş vardı, üniversiteye başlamadan okulda evi olan tıpçılardan biriyle sevgili olmuş ve birlikte kalmaya başlamıştı. bu konudan bahsederken biz birlikte olmadık diye kendisi belirtme ihtiyacı duymuştu ben sormamışken bile. ben de ona dedim ki ne olursa olsun bu konuda seni sorgulamak bunu merak etmek başkasının haddi değil. bu senin mahremin kimsenin bilmesine gerek yok. çünkü sen bundan bahsettiğinde sana baskı yapıp bu konuyu bir eleştiri ve faydalanma malzemesine dönüştürebilirler. velevki yaptın bu senin bileceğin iş velev ki yapmadın bu senin bileceğin iş. yani bence insanların samimiyeti fazla diye her konuyu konuşması gerekmiyor, bu korkudan dolayı da değil özsaygıdan dolayı olmalı. mesela benim bu düşünceyi edinmem için bir buhran geçirmem gerekti. ama ailemden de öğrenebilirdim. anneme de bu tarz bir aydınlanma yaşatmak istiyorum ki hayatta böyle saçma sapan konulara enerji harcayıp kendi özgürlük alanını sorgulatmasın

bir de kendim de çok cebelleştiğim için demek istiyorum bence hayat çabalar ve uğraşlarla dolu, ne yapalım senin yolculuğun da böyle benimki de böyle. elinden gelenin en iyisini yap. insan bazen usanıyor ama sanırım usandığımız tam o anlar krizlerin fırsatlara döndüğü anlar. umarım atanırsın. bölümün nedir bilmiyorum ama sana iyi dileklerimi sunuyorum. yarının sorunlarıyla yarın ilgilenelim. bugününkiler yeterince büyük zaten :))

Ben onu kınamak maksatlı sormadım ki bunu bana doğru şekilde anlatır mı diye merak ettiğimden sormuştum. Ama onun bana bekaret zarı yokmuş ve ben bunu tıbbi açıdan yeni öğrendim diye belirttiğimde sert şekilde karşı çıkıp konuyu kapattırmıştı evli bir kadın olmuş olmasına rağmen. Bu soru gerdekte hangi pozisyonda yaptın sorusu değildi. Bekaretin kanayıp kanamadığını sormuştum. Eğer ilk ilişkimde kanamadı öyle canım da yanmadı deseydi doktorun anlattıklarıyla kafamda birleştirecektim. Sağlamasını yapmak istedim sadece. Ben o sevgiliyken ne o ne de başka bir kız arkadaşımın ilişkisi hakkında konuşmadım soru sormadım bile beni çok iyi tanıyan biriydi. Ona rağmen bu tepkiyi vermesi beni böyle düşündürdü.

takip ettim, ilgi ve alakan için teşekkür ederim

Rica ederim ben de seni takip ettim. :)

yani olabilir, dediğin gibi bişeyler yaşayıp saklamak istediği için saldırı olarak görmüş. bir de o yaşlarda insanlar biraz şey oluyor ergenimsi hahah. hayat garip bir yer insanlar garip. herkes olumsuzluğunun bedelini ödetmek için başkalarını arıyor, senelerce dost olanlar uygun fırsatta tekmeyi basıyor. çok fazla şey var. kendi derdim bana yetiyor bu yüzden ne sınırları deşerim ne sınırımı deştiririm. temas ettiğim insanlar mutlu huzurlu olsun, ben de yolumu bulayım. bulunduğum ortamın ortalaması yükselsin, körle yatıp şaşı kalkacağıma görenle yatıp lensli olayım