60 yaşında ebeveynlerimin liseli ergen ilişkisi psikolojimi bozuyor?

Allah kitap aşkına 45 yaşını geçtikten sonra çocuk yapmayın. Benim abilerim ablalarımla aramda 20 küsür yaş var. 18 yaşındayım, kendimden büyük yeğenlerim var.

Annem babam da ayrı bir cins, ben hep annemin gözlerimin önünde babamdan dayak yemesiyle büyüdüm. 60 yaşına geldiler durum hala aynı, babam anneme hakaret edip sövdü birkaç gün önce, sonra yarım altın alıp affettirdi kendini, bugün yine annemle kavga ettiler annem boşayacağım bıktım bu adamdan diyor, evlendiklerinden beri boşayacağım da boşayacağım diyor bir halt ettiği yok, çeyreğe affetmedin mi niye söyleniyorsun diyorum çeyrek değil yarımlıktı diyip 20 yaşında kız gibi kikirdi önümde. Annem 64 yaşında. O kadar midemi bulandırıyor ki bu halleri torun torba sahibi insanlar ergen gibi takılıyorlar. Eve misafir gelir nasıl davranacaklarını bilmezler milletin önünde flört ederler sonra o flört alttan alttan laf sokmalara dönüşür rezil olurlar arsız arsız davranıyorlar. Annemin bu zamana kadar çekmediği çile kalmadı, babam üstüne kaynar su attı, köydeyken onu evden atıp soğukta bahçede bekletti, hastanelik etti… neler neler. Annem hep boşayacağım bıktım bu adamdan diyip iki gün sonra affediyordu. Ben 10 yaşında bile anneme boşanması için akıl veriyorduk yani düşünün aklım küçücük yaşta nelere eriyordu. Babam yakışıklı deseniz değil (gerçekten değil), parası malı mülkü var deseniz yok, sevgi dolu bir adam deseniz, anlattıklarımdan öyle olmadığını anlamışsınızdır. Annemin onunla kalması için hiçbir sebep yokken kalıp benim psikolojimi bozdu o kadar tiksiniyorum ki her türlü onlardan…