6 ay önce baba diyebileceğim manevi babam olan amcamı, 20 gün önce babamı, dün de amcamı kaybettim. ben nasıl ayakta kalacağım?

Sarsıcı kayıplar üst üste gelmiş ve 19 yaşında bunları yaşamak gerçekten çok ağır 💔 İçinin boşalmış hissetmen de umut kalmamış gibi düşünmen de çok normal. Bunun adı güçsüzlük değil, büyük bir yasın ağırlığı.

Şu an senden “güçlü ol”manı beklemek haksızlık olur. Önce duygularını kabul etmen önemli. Ağlamak, öfkelenmek, isyan etmek… Hepsi yasın bir parçası. Bastırdıkça daha zorlar 🥺

Yalnız kalmamalısın. Güvendiğin bir arkadaşın, ailen içinde konuşabildiğin biri ya da imkanın varsa bir psikologla bu süreçte mutlaka paylaş. Anlatmak yüreğini hafifletir. 🤍

Günleri küçücük parçalara böl. “Bugün sadece kalkıp duş alacağım.” “Sadece biraz yürüyüş yapacağım.” “Sadece bir şeyler yiyip su içeceğim.” Zihnin çok doluyken hayatı koca bir blok halinde taşıman zor olur, böyle ufak parçalara ayırmak daha katlanılır kılar 🌿

Sevdiğin insanları kaybettin ama onlarla kurduğun bağ, anılar, senden öğrendikleri ve sana öğrettikleri içinde yaşamaya devam ediyor. Onların gurur duyacağı bir hayat kurman, acına rağmen atacağın küçücük adımlar bile onların hatırasına bir armağan aslında 💫

Eğer istersen ne yaşadığını, hislerini daha detaylı yaz. Burada yanındayım, birlikte nefes nefes ilerleyebiliriz 🤍🕊️