2.5 aylık evliyim, kayınvalide ve eşimin ailesinin saygısızlıkları yüzünden boşanmayı mı düşünmeliyim yoksa susup sabretmeli miyim?

Kayınvalidem düğünüme bir hafta kala ve ondan birkaç ay önce bana defalarca saygısız davrandı. Sürekli “sana her istediğini yaptık” diyerek yapmadığı şeyleri bile yapmış gibi anlattı, yaptığı her iyiliği başıma kakar gibi yüzüme vurdu. Para konusunu hep gündeme getirdi. Elbisemi kiraladığımda bile “millete sattın aldık de” gibi kırıcı laflar söyledi.

Asıl büyük sorun, davetiyede görümcemin görümcelerinin isimleri tek tek yazılmadığı için çıktı. Ben de yeni bir davetiye yazıp verdim. Buna rağmen eşimi doldurup bana “saygısızlık yaptın” dediler. Oysa onlarla samimiyetim yoktu ve zaten bir eve bir davetiye gittiğinde herkes davetli sayılırdı. Buna rağmen kayınvalidem telefonda bana çok ağır konuştu. Ben de bunun üzerine ailemi aradım ve olanları anlattım.

Bu meseleler konuşulmuş gibi yapıldı ama ben nişanı kınadan bir hafta önce attım. Sonra tekrar gelip konuştular, barışıldı, “arkaya bakmayacağız” denildi. Ancak kına ve düğünde durum hiç öyle olmadı. Kayınvalidemin ablası asık suratlıydı, sanki zorla evlendiriliyormuşum gibiydi. Ailemle kimse ilgilenmedi, “hayırlı olsun” bile denmedi. Eve almaya geldiklerinde bile doğru düzgün bir konuşma olmadı. Salonda istediğim şarkılar özellikle çaldırılmadı. Sürekli küçük ama can yakan saygısızlıklar yaşandı.

Düğünden sonra da haftalarca ses çıkmadı. Sanki kız tarafı onlarmis gibi davranıldı. Bu yüzden çok tartışma oldu. Babamlar derdini eşime anlattığında kötü ilan edildiler. Eşim “ben bunları konuşamam dogru kisi degilim ( dedi, Babam, babasıyla konuşmak için aradı; geldiler ama kayınpeder “ben karımın ve kızımın adına konuşamam” dedi. Zaten her ortamda kayınpederi susturuyorlar, konuşmasına izin verilmiyor.

İki ay sonra yine büyük bir kavga çıktı ve ben annemlere döndüm. Bu da yine kayınvalidemin ablasının hısımlarından kaynaklandı. Kayınvalidemler o insanları evlerine çağırabiliyor ama benim ailem hâlâ yok sayılıyor. Bir davete gitmek istemedim; bunu zaten düğünden önce şart koşmuştum. Onlarla aynı ortamda bulunmak istemediğimi herkes biliyordu ama yine de gitmeyince şaşırdılar.

Annemlere gittim, bir hafta kaldım. “Benim hayatımla oynanarak yapılan düğünün parasının hayrını görün” dedim. Sonra konuşmalar oldu. Ev evlilikten sonra benim üzerime yapılacaktı ama eşim randevuyu iptal etmiş, “zamana bırakalım” demiş. Aradan iki hafta geçti, hâlâ aileme gitmedi. Babamla konuşurken eşim “siz her şeye karışıyorsunuz” dedi, çok saygısız davrandı. Oysa kendi evini, eşyasını hep benim ailem yaptı; onun ailesi tatillerde keyif yaparken.

Beni hâlâ rahatsız eden çok şey var. Annemler de bu durumdan çok üzgün. Şu an barıştık ve devam ediyoruz ama içim çok dolu. Evliliğimiz 2,5 aylık ve kendimi çok çaresiz hissediyorum.