Aile evinden ayrılacağım için haklı miyim?

Babamdan başlamak istiyorum çocukluğumdan başlayarak.
Benim de hatalarım oldu tabi. 15 yaşında eve erkek aldım. Sonrasında anneme yakalandım. Biraz zaman geçince babama söyledi. Sonra beni yatılı kuran kursuna vermeyi planladilar CEZA OLARAK. Orada 3 gün zorla kaldım. Ağladım ettim derken beni aldı babam oradan. Almadan önce bi gece arabayla gelmişlerdi. Burada kalırsan sana hafta sonu telefon alırız durmazsan seni eve almayız diye tehdit ettiler. Neyse çok uzatmayim sonra eve döndüm geri. Bir yatılı kurs olayı daha olmuştu. orada da benim rizam olmadan kaldım. Hep onların istediği oldu. İstediğim gibi giyinemedim. İstediğim gibi yaşayamadım. Tabi annem Anadolu insanları olduğu için biraz da sabretmeye çalıştım ama artık psikolojim tükendi. Babam namaz kılmazsam kapanmazsam benj kızı yerine koymuyor ilgilenmiyor maddi olarak destek olmuyor sevgi zaten hiç göstermiyor. Tamam bunlar olmasa da olur ama bari kararlarima da saygı duymalarini istedim. Babamın İstediği bir kız olmak zorundaymişim. Annem babam aynı kafadan zaten açık giyinemem makyaj yapamam oje suremem saç boyayamam bunlari yapıyorum. Ama o kadar da serbest değilim. Babam işten eve geldiğinde hiç sohbetimiz olmuyor. Ailecek toplantı yaptığımız da anlasamiyoruz. Babam diyor benim istediğim olacak köle muamelesi yapıyor. Psikolojik şiddet fiziksel şiddet de oldu. Babam zaten sert biridir. Sabikalı anneme bıçak çektiği oldu psikopat bu yüzden bana da bisey yapacak diye her an tetikte duruyorum. Kısacası aile evinde hiç rahat değilim. İstediğimi giyemiyor arkadaslarimla bulusamiyorum. Sosyal hayatım yok. İş buldum. Ona da gitmeme izin vermiyor. Yani rızası yok diyeyim ama gideceğim tabi ki.


Bugün iş görüşmesine gittim pazartesi geri dönüş olacak eğer kabul edilrsem ayrı eve çıkmayı eşyalı veya paylaşimli bir ev düşünüyorum en azından daha huzurlu olurum. Kimsenin karışma hakkı olmaz. Siz ne dusunuyorsunuz haklı miyim evden gitmek için?