Hiç sevmediğiniz birine zorla, yapmacık bir şekilde gülümsediniz mi?

Evet… çoğumuzun başına gelmiştir.

İçten içe hiç sevmediğin, hatta yanında olmak istemediğin birine karşı zorla ve yapmacık bir gülümseme takındığın anlar olur. Çünkü bazen ortam, bazen mecburiyet, bazen de “şimdi sorun çıkmasın” düşüncesi buna iter. Hatta bazen kendini koruma şeklidir. İnsan her duygusunu her yerde yaşayamaz. Bu yüzden yüz gülerken iç başka şeyler söyleyebilir.

Ama şu da var: O gülümseme kısa süreli çözüm olur. Uzun vadede insanı yorar. Çünkü içten olmayan her davranış, fark etmeden yük olur. Yine de bazı anlarda, olgunluk dediğimiz şey tam olarak budur: Hissettiğini değil, gerekeni yapmak.