Dünyaya doğduğumdan beri hiçbir konuda yüzüm gülmüyor, başarım hiç yok, hiçbir şey kazanamıyorum, olmuyor. Ne istesem yarım kalıyor, neye heves etsem içimde kalıyor. Çabalıyorum ama sanki hep bir adım geriden başlıyorum hayata. İnsanlara bakıyorum; bir şeyleri kolayca elde ediyorlar, yolları açılıyor, destek görüyorlar. Ben ise aynı yerimde sayıyormuşum gibi hissediyorum.
Bazen “demek ki ben yeterince iyi değilim” diyorum, bazen de “galiba benim payıma bu düştü” diye düşünüyorum. Yoruldum… Sürekli güçlü olmaya çalışmaktan, her şeye rağmen ayakta durmaya çalışmaktan. İçimde kırgın bir çocuk var, hep beklemiş, hep umut etmiş ama çoğu zaman karşılığını alamamış. Gülüyorum ama içimde hep bir eksiklik, hep bir boşluk var. Başkaları için küçük olan şeyler benim için büyük mücadeleler oluyor. Ve bu beni daha da yalnız hissettiriyor. Ama har halime bin şükür ne diyelim Hep gülmeye içimde ki kırgın her şeye……
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer