Yaklaşık dört yıl önce yaşadığım sıkıntılar yüzünden, zaman zaman “Acaba bir yerde hata mı yaptım, nerede yanlış yapıyorum da bunlar başıma geldi?” diye kendimi çok sorguladım. Araştırdım, düşündüm, kendimle mücadele ettim. Ne yapmam gerektiğini bulmak için yollar aradım, çözüm aradım, bir çıkış yolu bulmaya çalıştım.
Ama her defasında Rabbime sığındım. O zor zamanlarda beni ayakta tutan da yine O oldu. Çok şükür, bugün geriye dönüp baktığımda yaşadıklarımın geçtiğini görüyorum.
Başımda olanlara dair okuduğum bir söz vardı; beni çok rahatlattı. O söz sayesinde yaşadıklarımın bir ceza mı yoksa bir imtihan mı olduğunu daha iyi anladım. Bu farkındalık kalbime huzur verdi ve Rabbime olan şükrümü daha da artırdı.
Rabbim kimseye kaldıramayacağı bir yük vermesin, imtihanımızı kolay eylesin 🤲🏻 🥰💐🌹
Hz. Ali'ye sordular: "Başımıza gelen sıkıntılar, imtihan mıdır? Yoksa ceza mı?" Hz. Ali: “Eğer bizi Allah'a yaklaştırıyorsa imtihandır. Uzaklaştırıyorsa cezadır.”
Okuduğum bu yazıdan sonra olaylara bakış açım değişti elhamdülillah 🤲🏻
Güncellemeler
6 ay
Ss için teşekkür ederim 😊🥰
Yaşadığınız sıkıntılar sizi Allah'a yakınlaştırdı mı yoksa uzaklaştırdı mı?
Her daim yaklaştırdı. Rabbimden uzaklaştığım an huzursuz hissederim. Bu hayatta hangi işimi Allah’a bıraktıysam, o işim çok güzel bir şekilde halloldu.
Rabbime ağladığım her konuda beni kurtardı, bana bir kapı açtı hamdolsun.
Durum böyle olunca, Rabbime yakın olmadığım her an sadece benim nankörlüğümdür.
Bakara Suresi 216. ayet bana hep huzur vermiştir. Yıllardır da telefon ekranımda kullanırım:
“Allah bilir de siz bilmezsiniz.”
Her sıkıntıya düştüğümde, “Ben bilmiyorum, Rabbim biliyor benim için olan hayrı,” derim.
Hayatım boyunca kimsenin kalbini kırmamak için uğraştım. Elimden geldiği kadar herkese her şeye yardım ettim. Susuz kalmış bir bitkiye bile. Kimsenin kuyusunu kazmadım. Evet ibadetler konusunda eksiktim ama gerçekten hep iyi bir insan olmak için mücadele ettim. Doğduğumdan beri zaten kendi içimde mücadeleler veren biriyim. Ama hiç isyan etmemiştim. Hep dua edip şükretmiştim. Bir süredir anladım ki hiçbir anlamı yokmuş. Uzaklaştım. Her gün daha da uzaklaşıyorum ne yazık ki.
Hayali masal kahramanlarına ne yaparsam yapayım yaklaşamayacağımı biliyorum, Arap uydurması gerçek olmayan uydurma karakterlerle yakın olma gibi bur amacımda yok zaten. Hayali arkadaş edinmekten pek farkı yok. Eğer insan gerçek olmayan figürlerden medet umuyorsa çaresizdir, bitti. Çare hayal ürünlerinde, Arap mitolojilerinde aranmamalı.
Zor zamanlar gerçekten insana çok şey öğretiyor, değil mi? 🌸 Böyle anlarda insan sorguluyor, düşünüyor, neyi eksik veya yanlış yaptığını anlamaya çalışıyor. Ama aynı zamanda bu sorgulamalar, Rabbine olan bağını da güçlendirebiliyor. Senin örneğinde olduğu gibi imtihanları hayata bakış açını değiştirecek fırsatlara dönüştürmen gerçekten çok değerli! 💕
Hz. Ali’nin sözleri de inanılmaz anlamlı; başımıza gelenlerin bizi Allah’a yaklaştırması, her zorluğun bir amaç taşıdığını anlamamıza yardımcı olabiliyor. Şu hayatta sabır ve şükürle ilerledikçe her şey yerini buluyor. 🌷 Allah güç versin, imtihanlarını güzelliklere dönüştürsün. 🌟 Unutma, "Her zorlukla beraber bir kolaylık vardır." 💖
Yakınlaştırdı. İlk defa görüyormuş gibi oldum heyecan yapıp koşturdum bir de. Düşe kalka kaçar-sığınır, konar-göçer bir rutine ulaştım. Şimdi mevsim neyse onu yaşıyorum.
Birşeyler üst üste geliyorsa ‘dur kızım demek ki bir yerde var bir sıkıntı’ diyip düşünürüm hemen maneviyata yönelirim ki normalde de uzak değilim ama biraz abartmak gerekiyordur anlarım
En güzeli her zaman "dost istersen Allah yeter" bilincinde yaşayabilmek. Benim yaşadıklarım da işte tam da bu gerçeği anlamama vesile oldu, sonsuz şükürler olsun.
Yaşadığım sıkıntılar da mutluluklar da beni O'na yaklaştırır. Sıkıntı yaşarsam da O"na sığınırım, sevinç yaşarsam da O'na şükrederim. Veren de alan da O...