Annem benden nefret ediyor ve beni anlamıyor?

selamlar. konusacak kimsem olmadigi icin buraya derdimi anlatmak istedim. artik boguluyorum ve 0lm3k istemiyorum. okudugunuz icin simdiden tesekkur ederim.

ben 18 yasinda hala hayattaki amacinin ne oldugunu bilemeyen ve herkesin nefret ettigi birisiyim. ben anneme ne zaman derdimi anlatsam, derdimi anlattigima pisman ediyor. anlatmadigimda ise bana hakaret edip”ben senin annenim, beni kiriyorsun/uzuyorsun” diyor. benimle her konustugunda bir baskalariyla kiyasliyor. “o annesine ne kadar ilgili her dedigini yapiyor”, “o ne kadarda basarili, sen onun gibi degilsin” gibi ve vb. benim ne istedigim, neylerde basarili oldugum ve benim kisiligimi temas sevmedigimi anlamak istemiyor. travmalarimla dalga gecip ustune magduru oynuyor birsey diyince, ve baska aile bireylerinede izin veriyor.. ilk basta babamin olmadigiyla ilgili dalga gecerek hatirlatiyorlardi babamin olmadigini, o oldukten sonra ise olu oldugu icin dalga gectiler benle. (lan babasiz niye bunu\sunu yapmadin)(babasiz seni seni zaten babanda istemedi birde benim sevmemi mi bekliyorsun) gibi. bu yasima kadar annemi hep anlamaya calistim ama annem konu ben olunca hicbir zaman beni anlamadi. babam yok 7 yasimdan beri cunku bosandilar. beni ilk baslarda istemiyordu sonra nafaka alacagini ogrendikten sonra beni birakmadi [cocukken gece konusurken duymustum]. 2023de babam karaciger yetmezliginden oluncede sabah annem ve ailesi bu haberi bana mutlu mutlu gulerek verdiler. o anin sokuyla umrumda olmadigini soyledim ama, keske yasadigi surecede birkezde olsa beni ziyaret etseydi ve ya gormek isteseydi.. ben cocuken agir hasta olduktan sonra[beynimde sorun olusmustu gelismeyle ilgili] bana para odediler. o gun bu gun hala basima kalkiyorlar.. orta okulda beni kursa gonderdiler, kurs ogretmenim zorbaydi ve bana hem psikolojik hemde fiziksel olarak zarar veriyordu. bunlara anlattigimda kimsenin umrunda olmadi hatta ustune ustluk beni zorladilar gitmem icin, gitmeyince siddet uyguladilar. evdeki sorunlarim o kadar cok artmisti ki sosyal hayatimida etkiledi. siniftaki ve kurstaki kimseyle konusamiyor iletisim kurmakta zorlaniyordum. orta okuldan lise sona kadar bu sebeplede zorbalik gordum. hem evde hemde disarida ve anneme bunlari anlatmama ragmen ne duzelmedi nede beni o okuldan almadi. halada insanlarla konusmakta zorlaniyorum. Şu an ise beni zorla istemedigim bir sehire istemedigim bir universiteyi okumaya zorluyor. dersler o kadar yogun ki resim cizemiyorum ki 2026 da sinava girebileyim. anneme neden bunu yaptin diye sordugumda “senin icin yaptim” diyor. ben asla boyle bisey istemedim ve asla isteklerimi ciddiye almadi. surekli birileriyle geziyor herseyi yapiyor ardindan ise bunlari ben yapmisim gibi benimle kavga ediyor. bana saygi duymuyor. sacima giyinisime dusuncelerime fikirlerime duygularima hicbirseyime.. sadece evimi faturalarimi ve yedigim yemegi odedigi icin her zaman “gondermem bak” diyerek beni tehtit ediyor. ise girmeyi denedim bu yuzden fakat yabanci ogrenciyim diye beni kimse almiyor. simdi ise universite bittikten sonra onla yasamami ona bakmak zorunda oldugumu cunku bu yasima kadar bana bakmis ve tum masraflarimi o odemis. sorun su ki artik annemle uzun zaman birlikte kalirsam sonucun 1nt1hr olabileceginden korkuyorum. gelecegimle ilgili ne yapabilirim artik bilmiyorum. anlattigim zorbaliklar hala suruyor, annem ve ailesi tarafindan. birileri bana nasihat verip azda olsa derdimi dinlerse umudu kesmem gelecegimle ilgili.