İnsan kırdığı yerden kırılırmış çok inanırım bu söze?

Bu konu da çok sevdiğim bir hikaye var. Biri varmış. Bir gün arkadaşlarıyla bir mekana gitmiş. Gece boyu eğlenmişler. Gözünü bilmediği bir evde açmış. Bu durumu herkesten saklamış. Zaman sonra memleketinden biriyle anlaşıp evlenmiş. Onu yanına getirmiş. Çalışması için bir kafede işe başlatmış. Eşi orada çalışırken birileriyle tanışıp bunu terk etmiş.

Bence de söz doğru, ama bu doğruluğun yaşam hakkını elimizden alması gerekir. Hala yaşıyorsak sözün doğruluğu da hala kesin değildir. Yaşarken nasıl baktığımız ise gerçeği güzel kılar.

Bu söz bana şunu veriyor. Kendi bilinmezliğini çözebilmek için başkasını denek görmek ya da bilinmezliğine eş aramak faydasızdır. Yaşadığını bilmediğin geçmişin, sonraya engel olması insanın en büyük kısır döngüsü haline gelir. Bilmediğini kabul etmek ise bu sözü yıkar.