İnsanlarla samimi olamıyorum?

İnsan birkaç defa kazık yiyince artık kime ne kadar güveneceğini bilemiyor. Ama şunu da unutma, herkesi aynı kefeye koyarsan gerçekten iyi olanları da kaçırırsın. İnsanlara hemen güvenmek zorunda değilsin, ama tamamen kapalı kalmak da seni yavaş yavaş içe hapseder. Ufak ufak denemek lazım; birine küçük bir şey anlatırsın, tepkisine bakarsın. Güvenilir çıkarsa bir adım daha atarsın. Ailene bile mesafe koyman aslında içten içe kimseye tam yaslanamam duygusundan geliyor. Bu da zamanla geçer ama kendi içinde kabullenmen lazım önce. Ben artık temkinliyim diyebilmek bile bir farkındalık. Mutsuz değilsin demişsin ama aslında biraz da yalnız hissediyorsun bence, sadece alıştığın için çok batmıyor. Kısacası, insanlara test ederek yaklaş. Güven tekrar öğrenilen bir şey, unutmuyorsun ama yeniden kurabiliyorsun.