Artık inanmıyorum. Dinden çıkmak istiyorum, kimse de bana boş akıl vermesin?

Uzun zamandır içimde hiçbir inanç kalmadı. Dua etmeye çalışıyorum olmuyor, inanıyormuş gibi davranıyorum ama içim bomboş. Artık kendime yalan söylemek istemiyorum. Ben Müslüman değilim ve bu cümleyi kurmaktan da korkmuyorum.

Bu benim kararım. Kimse “pişman olacaksın”, “cehenneme gideceksin” falan yazmasın, çünkü korkmuyorum. İnsan kendi yolunu kendi çizer. Benim yolum da bu. Sorguladım, düşündüm, denedim ama artık inanmıyorum. Hepsi bu kadar net.

Ben kimsenin inancına saygısızlık etmiyorum, ama aynı saygıyı da bekliyorum. İnanmamak bir suç değil, düşünmek bir günah değil. Artık içimdekini bastırmak yerine açıkça söylüyorum: Ben bu dinden çıkmak istiyorum.

Dinden çıkanlar varsa, yaşadıklarını ve nasıl ilerlediklerini yazabilir mi? Gerçekten öğrenmek istiyorum.

Ama boş konuşacak, hakaret edecek ya da sadece korkutmaya çalışanlar hiç yazmasın. Ciddi düşünenlerle konuşmak istiyorum.