Kaybolan yıllarını geri verseler, onlar tekrar aynı kişi için harcar mısın 😬❤️‍🩹?

Bazen dönüp geçmişe bakarız. Ne kadar zaman geçti, ne kadar çok şey değişti... Ve bazı yıllar vardır ki, bir kişinin adıyla anılır. Onunla gülünmüş, onunla üzülünmüş, umut onunla bağlanmış, hayal onunla kurulmuştur. Ama sonunda ne kalmıştır geriye? Yorgun bir kalp, eksilmiş bir benlik ve “keşke”lerle dolu bir iç ses. Eğer o yıllar geri verilseydi bana, bu sefer farklı yapardım her şeyi. Aynı yolda yürümek yerine başka bir yöne giderdim. Aynı cümlelere inanmaz, aynı sessizliklere sabretmezdim. Kalbimi yine açardım belki, ama bu defa daha seçici, daha dikkatli, daha kendimi unutmadan. Harcamazdım o yılları aynı kişi için. Çünkü sevgi, sadece vermek değil; karşılık bulmak, anlaşılmak ve değer görmek de olmalı. Bir yere kadar insan kendi içindeki sevgiyle yürür ama bir noktadan sonra karşısındaki insanın da aynı samimiyetiyle, emeğiyle, sadakatiyle yolda olması gerekir. Zaman en kıymetli şey. Geri gelmiyor. Ve o zamanı birine adamak, aslında kendinden büyük bir parça vermek demek. Şimdi geriye dönüp baktığımda görüyorum ki, o yıllar sadece bir kişiye değil, kendi ışığımdan da uzaklaştığım günlere gitmiş. Ve bunu ikinci kez yaşamaya hiç niyetim yok. Bu sefer şansımı başka kullanırdım. Belki bir hayale, belki bir yolculuğa, belki sadece kendime. Çünkü bazen en büyük sevgi, kaybettiklerinden ders alıp artık kendini seçmektir.