Beni ailem dışında arayan yok, neden bu kadar yalnızlık hissi yaşıyorum?

Anlattığın şeyi aslında çok kişi yaşıyor. Sen nazik, kibar, düşünceli birisin; insanlara değer veriyorsun, hatır soruyorsun. Ama böyle insanlar çoğu zaman o zaten bizi düşünür diye görülüyor. Yani sen hep arayınca, sorunca insanlar buna alışıyor, karşılık vermiyor. Bu senin kötü olduğun ya da kimsenin seni sevmediği anlamına gelmez, tam tersi değerli buldukları için rahat davranıyorlar. Bir de kalabalık ortam meselesi var. Kalabalıkta bulunmak kolaydır, ama gerçek dostluk dediğin şey 1-2 kişiyle yavaş yavaş oluşur. İçini açmak, bir şey paylaşmak, zamanla güvenmek… Hemen olmuyor. Hep sen konuşan, soran taraf olursan karşı tarafın sana emek vermesine fırsat kalmaz. O yüzden biraz geri çekilip ben aramazsam kim arayacak diye bir dene, bak kim gerçekten arıyor. Böylece kim değer veriyor görürsün. Senin suçun yok, bu durum tamamen senin karakterinle ilgili ve biraz da insanların alışmasıyla alakalı.