Kendinize ben neden yaşıyorum diye sordunuzmu?

Bazen gerçekten oturup ben neden yaşıyorum? diye kendime soruyorum öyle film sahnesi gibi değil mesela gece herkes uyumuşken ya da bir şey yolunda gitmediğinde kafamın içinde dönüp duran bir soru bu. O anlarda her şey anlamsız geliyor çalışıyorum uğraşıyorum yoruluyorum, peki niye? diye düşünüyorum. Bazen hiçbir cevap bulamıyorum sadece sessizce bakıyorum tavana. Sonra gün içinde minicik bir şey bir arkadaşın gülmesi bir kahve kokusu bir müzik bir çocuğun gülüşü bana tamam işte bunun için dedirtiyor. Yani öyle tek bir sebep yok ama bu küçük anlar küçük bağlar bana demek ki hala buradayım ve hala bir şeyler için varım hissi veriyor.