Zorla kapatıldım açılmak istiyorum (sadece içimi dökmek istedim okursanız şimdiden tesekkürler)?

Küçükken bunun zorla olduğunu fark etmemiştim. Ailemdeki teşviklerle 8 yaşında örtünmeye başladım, ortaokula geçer geçmez ise tamamen kapandım. Daha liseye bile başlamadan ferace, pardesü gibi kıyafetler giydirilmeye başlandım. Ardından yatılı bir medreseye verildim ve orada çarşaf giymeye başladım. Açıkçası, oradaki baskıcı tavırlar yüzünden dinden soğudum diyebilirim.

Şu an 22 yaşındayım ve yaklaşık 4 yıldır açılma düşüncesi zihnimden çıkmıyor. Açık olmayı çok istiyorum, hatta açılsam açılırım Ama İşin dini boyutu beni içten içe çok tedirgin ediyor. Zaten hâlihazırda çok ortada kalmış durumdayım… Ne tam anlamıyla iç huzuruyla kapalıyım ne de rahatça açık olabiliyorum.

Üniversite okuduğum şehirde açık olabilirim belki ama memlekete döndüğümde yeniden kapanmak zorunda kalmak düşüncesi beni çok yoruyor. Bu iki arada bir derede kalma hali çok can sıkıcı.

Her kızın saçlarıyla, dış görünüşüyle ilgili hevesleri olur ya, bende de var. Ayrıca açıkken kendimi daha güzel, daha “ben” gibi hissediyorum. Ama içimdeki korkular ve suçluluk duygusu karar vermemi engelliyor.

Gerçekten çok kararsızım. Bu yüzden başkalarının da düşüncelerini duymaya ihtiyacım var. Belki bir şeylerin netleşmesine yardımcı olur.