Annem babam yaşlandıkça daha da mutsuz oluyorlar. Ailesi böyle olan var mı?

Evett. 50 li yaslardalar gerçi

Genel olarak...
Sorun da yok ama.. babam pek değil de annem çok mutsuz. Soruyoruz bişey yok diyo. Yorgunum diyo. Hiç olumlu değil hep negatif. Çalışıyor çalışmasa hepten depresyona giriyor. Çalışsa yoruldum stresliyim diyor. Sinirli oluyor.
Bıktım bende ya.

Olsun da yani hem çalışıp kafa dagitmak istiyor hemde yoruldum sinirliyim diyor.
İnsan bi taraftan mutlu olmaya bakar ya.
Hep böyleydi annem. Bu kadar sınırlı değildi ama hep mutsuzdu zaten.
Hep olumsuz. E yeter ya. Bizde sokakta yaşamıyoruzki çok şükür orta halliyiz.
Elinde değilmismiş. Abartıyor.

Hep böyleydi... İşte dediğin gibi evet ne yapsa mutsuz.

Ona kalsa benim yüzümden ama..
her şey benim yüzümden.

Herseye cevabım varmış, ne zaman üzülüp sevineceğim belli değilmiş. Saçmalıyor.
En ufak tartışmayı abartıyor.
İstiyorki asla tartışmayalım. Bir robot gibi.
Evin dağınıklığına sinirleniyor.
Zaten çoğu zaman derli toplu fazla titizlik olmasa bile.
O istiyorki her an her saniye toplu olsun.
Öyle bişey olabilir mi? Yaşanıyor bu evde. Robot değiliz.

Gidiyorum ama bağırıp duruyor her şeyime sinirleniyor. Yanına gitmeye çekiniyorum. Depresyona girmediği yıl mı var. Ben depresyona girince o çok şefkatliydi sanki
Neyse ya haklısın öyle yapmam gerek.

Evet haklısın 🤍🌈

Birbirlerini kaybetmekten mi korkuyolar

Bilmem. Evlenmedim ben

Bilmiyorum ya o empatiyi yapamıyorum