Ailemin beni sürekli başkalarının yanında küçük düşürmesi canımı sıkıyor ne yapmalıyım?

Beni içine kapanık biri olarak yetiştirdiler mesela 20 yaşına kadar dışarıya tek çıkamazdım okula bile annemle giderdim hep 25 yaşına kadar ise tek başıma toplu taşımayla farklı bir semte gidemezdim hatta şu an 27 yaşındayım tek başıma farklı şehire gidemem bir birey olmayı başaramadım. 25 yaşımda sevgilim oldu ve onun sayesinde ilk defa gece geç saatlere kadar dışarda durabiliyordum onun öncesindr asla akşam saatlerinde dışarda bulunmamıştım yani ilklerimi onunla yaşadım ama maalesef ayrıldık ve eski hsyatıma geri döndüm ondan sonra aidiyetlik duygumu kaybettim psikolojim berbat durumda

Sadece annem değil babamda bu şekilde tek başıma şehir dışına çıkmak istediğimi söyledim izin vermedi abinle gidin diyor. Zaten aile içerisinde çok fazla iletişimimizde yok hatta bu yüzden defalarca lütfen beni bu ayrılık sürecinde yalnız bırakmayın muhabbet edelim dedim ve defalarca kriz geçirdim ama maalesef hala aynılar. Aslında kötü insanlar değiller beni sevdiklerinin farkındayım ama iyi bir ebeveyn değiller maalesef böyle düşünüyor olmak acaba onlara haksızlıkmı yapıyorum düşüncesi oluşturuyor ama artık dayanamıyorum

O kadar özgüvensiz biriyim ki bilmiyorum bir işte çalışabilir miyim aslında çok istiyorum güzel bir işim olsun ve kendi yuvamı kurayım ama bakalım okulum bir bitsinde umarım güzel bir gelecek beni bekliyordur