Ruhumda şiddet mi var?

23 yaşındayım. Ergenken çok kavgacıydım, şımarıktım. Ailedeki küçük çocuklar gözüme batardı, sinir bozucu şeyler yaptıklarında kavga eder döverdim. Bize misafirliğe gelmelerini istemezdim vb. Ailemle tartışıp küserdim falan. Zamanla olgunlaştım, kimseye karışmıyorum, şımarıklığım falan kalmadı. Ailedeki o zamanın küçük çocukları da büyüdü tabi, aramızda güzel ilişki var. Karşılıklı saygı var, denk geldikçe oturup muhabbet ederiz.

Her neyse, dün ailedeki küçük bir çocuk (5 yaşında) bahçedeki yavru kediye eziyet edercesine davrandı. Kedi uyumak isterken eliyle sertçe bastırarak sevmeler, kuyruğundan tutmalar, kedinin derisini çekmeler, kedi kaçınca yakalayıp aynı yere getirmeler falan. Kedi beni rahat bırak dercesine miyavlıyordu. Küçük kuzenimi tatlı dille uyarıp yaptığının yanlış olduğunu sabırla anlattım ama aynı şeyi yaptı kediye. En sonunda sinirlendim baya, kedi çocuğun kucağındayken çocuğu iki kolundan hafif sıkarak tuttum, kediye yaptığı şeyi anlasın diye. 'Kedi de böyle hissediyor' dedim ve çocuk ağladı gitti. Sıkarken canı acısın istedim. Dünden beri düşünüyorum. Yaptığım şeyde kediyi savunmak bir bahane mi yoksa benim ruhumda sertlik mi var? Uzun zaman sonra böyle davranmak ayarlarımı bozdu