Merhaba, gizlice başımı açıyorum. Zorla kapatıldım ve şimdi başımı açıyorum. Ne yapayım?

Ailenin "İslamcı" olduğunu zannetmiyorum. Ailen, aslında pek din bilmeyen ya da dini camiye gitmek, Ramazan'da oruç tutmak, cemaate katılmak olarak filan zanneden "gelenekçi" bir yapı sadece.

Bu konuya biraz farklı yaklaşacağım; herkes bunun "baskıcı" olduğundan bahsediyor, ki bu doğru; ancak kimse aslında bütün fikirlerin böyle olduğundan bahsetmiyor. Bir örnek olarak geçenlerde bir anne-baba bebeklerini vegan besliyorlar diye Sosyal Hizmetler'e şikayet edilmişlerdi, onun videosunu çekip anlatıyorlardı. Teknik olarak bu da baskıcılıktır.

Sonuç olarak tüm insanlar, doğanın gereği olarak, mantığın gereği olarak, kendi çocuklarını kendi bildikleri şekilde yetiştirirler. Hristiyan bir aile "bak yavrum İslam diye bir şey de var istersen ona da bak" demez. Vegan bir aile gördüğünüz gibi "oğlum/kızım etin şu proteinleri var istersen onu da dene" demez. Ateist bir aile, "çocuğum aslında Allah var ama biz sana öğretmeyeceğiz" gibi bir şey demez; çocuk doğduğundan itibaren Allah'ın olmadığını anlatır ve öğretir.

Haliyle müslüman (ya da en azından müslüman olduğunu zanneden) bir aile de çocuklarını kendi bildiği şekilde yetiştirmeye çalışır. Elbette burada maalesef İslam'ı öğreterek yetiştirmeye çalışır diyemiyorum çünkü kendisi de pek bilmiyor ki öyle yetiştirsin..

Bu noktada çocuklar çocukluk vazifesi, çarpık olmadığı müddetçe yetiştiği evin kurallarına uymaktır. Örneğin ateist bir ailede yetişiyorsun; fakat aklın reşit olduktan bir süre sonra Allah'ı kabul etmeye karar verdin. Senin gidip beni şöyle yetiştirdiniz, bana şunları yanlış öğrettiniz diyerek ailene baskı kurma, onlara kötü davranma hakkın yoktur. Sen kendi manevi özgürlüğünü eline aldığında dilediğin düşünceye yönelir ve dilediğin hayatı yaşayabilirsin.

Aynı şekilde müslüman bir ailede yetişen kişinin, yetiştiği evin kurallarına uyması gerekir. Elbette ailenin bu konuda kaba olması şanssız bir durum; fakat manevi özgürlüğünüzü elinize alana kadar bu konuda sizin de kaba olmanız size fayda değil zarar getirir.

Bu noktada yapılması gereken, kendi içinizde yine kendi düşüncenizi yaşamak, aile içinde ise uyumlu davranmak. Yine söylüyorum, bu çarpık şeyler olmadığı takdirde geçerlidir. Kendi hayatınızı ya da kendi ailenizi kurduğunuzda kendi düşüncenizi daha serbest bırakabilirsiniz.