Günaydın dediğinizde cevap vermeyen insanlardan soğuduğum gibi bu düzenden ve kapitalist sistemden soğudum ne yapmalıyım?

Kendi halinde kirada ve işinde gücünde bir kadınım. Mizacım ve yapım gereği çevremde ki insanlar da beni sever ve taktir eder. Kimseyi kıskanmam, taktir ederim, iyi olana iyi olurum. Kötülük edene karşılığını hak ettiği şekilde mutlaka veririm. Sabah uykumdan kalkarken çok mutsuz ve yorgun kalktım, ağlamaklıydım, sokak arasında ki ağaçlık ve doğa ile iç içe yoldan yürürken içime hüzün çöktü, doğaya yakın bir yerde bir evim olsa uzaklaşsam keşke bahçe ile uğraşsam dedim, işimi online yapsam da şu içi küf tutmuş birçok insan ile muhattap olmasam dedim. Şirkete geldiğimde herkes günaydın dedi, ben bağımsız çalışıyor sayılırım kalabalık değil bulunduğum alan, bir kız var, daha önce günaydın derdi arada bir ama böyle bakışlarından hoşlanmadığım birisi kendisi, ilk dönemler haset ve kıskanç bakıyordu, sonra bir gün rica etti saçımı örebilir misiniz dedi tabi dedim ördüm. Neyse 1 haftadır yoktu, sabah günaydın dedim tenezzül edip yüzüme bile bakmadı :)) İnsanlar neden böyle kötü ve burnu havada, sigarasını yaktı ve kapıda sigara içti. Ben bu kadar kötü ve vurdumduymaz olamıyorum bunu nasıl başarıyorlar bilemiyorum ama bu saat den sonra günaydın demeyen kimseye günaydın demeyeceğim. Çok soğudum herşeyden ve sorguluyorum, birikim yapıp bir yolunu bulup defolup gitmek istiyorum kendi düzenimi kurup. Buna sebep dolmuşluk ve yılmışlık artık.