Çok yalnızım, hiç sevilmedim. Nasıl sevilen olurum?

Düşünmüyor olman anlaşılmadığın anlamına gelmiyor. Benim seni anladığım kadar başka birinin bu denli yoğun anlayabilmesi çok zor bir durum ego veya başka bir şey olarak demiyorum da gerçekten hayatın boyunca görebileceğin en empatik insanımdır buna eminim her neyse... Bu yalnızlığı, sarılma isteğini vs zaten ben çok yaşadım hala daha yaşıyorum ve huzuru bulacağın o insanla sarılmayı benim kadar çok isteyen bir insanın olduğunu da ben düşünmüyorum açıkçası çünkü gerçekten ne kadar süre olduğunu bile bilmiyorum ama her gün içimde bu sarılma ihtiyacı var ve bu his derinlerde de değil hep hissedebileceğim bir yer de hatta şu an bile bu hissiyat var... Sadece çok ihtiyacım varken bunu yapacak biri olmaması veya yakında olmaması o kadar bunaltıcı bir his ki bunu tarif bile edemem

Burada içini istediğin kadar dök zaten doğru düzgün umursayan insan yok. Gerçi burada içini dökmek, bu seviye bir bunalımda ne kadar yarar bilemiyorum en azından benim için çok aşırı bir etkisi olmuyor. Sanki o kadar çok taşacak durumdayım ki ne kadar çok konuşursam konuşayım (derin konular) asla yetmiyor anlattıkça anlatıyorum ama doğru düzgün bir rahatlama olmuyor artık o seviyeye geldim. Bilmiyorum sen de nasıl ama benim bu durumdan yavaş yavaş kurtulabilmem sakinleşebilmem vs için " O " İnsanın olması gerekiyor başka türlü nasıl iyi olacağım bilmiyorum

Emin olun gerçekten ince düşünceli biriyim ve sizinle tanışsak bunların havada kalmayacak sözler olduğunu anlarsınız bundan eminim ama şu an bu sorunun altında biraz iç dökeceksiniz, dökebiliriz onun dışında pek tanışmak istemiyorum açıkçası yani eğer o anlamda bir tanışma ise zaten benden büyüksünüz. Her neyse bilmiyorum ya... Cidden anlıyor musunuz bilmiyorum açıkçası pek de anlaşılayım diye yazmıyorum bunu ama içimi dökesim geldi ama biliyprum ki ne kadar bazı şeylerin bizim için mümkün olmadığını düşünsek de bir gün tekrardan o mümkün değilmiş gibi gelen şeyleri yaşayacağız...

Pekala siz bilirsiniz fark etmez zaten ama genel olarak burada insanları umursamadan içinizi dökmenizi tavsiye ederim eğer gerçekten etrafınızda anlayacak biri yoksa çok rahatlatsın ya da rahatlatmasın fark etmez ama bir zaman sonra insan bu konular da çok doluyor ve dediğim gibi ne kadar konuşursan konuş yetmiyor ve daha fazla konuşuyorsun en azından bunun olmasını biraz da olsa engelleyebilir. Sağlıcakla kalın.

Beni de rahatlatmıyor ama belki biraz etki eder diye... Umarım bu arzu ettiğimiz hisleri yaşarız.

Öyle zaten... Ben de aynısını yaşıyorum ve dediğiniz gibi karşı cinsten gerçek ve içten " İşte bu o " Diyeceğim kişinin hisleri ve bana verdiği değeri görmek rahatlatacak. Kendinizi sevmeniz önemli burası doğru ama yeterli değil, karşılıklı ve " Gerçek " Bir sevgi hissedemeden, göremeden, duyamadan bu " kendini sevmek " Hiçbir şey ifade etmiyor çünkü yaşamımız boyunca ister bazıları yüzeysel takılsın ister bizim gibi derin olsun fark etmeksizin kabul etmeyenler olsa da sevdiğin tarafından sevilmek insanın yaşamını çok büyük oranda iyi etkiliyor yaşamak için bir anlamın oluyor daha enerjik, iyimser, sevgi dolu oluyorsun çünkü içten içe biliyorsun sana gerçekten değer veren biri var. Umarım ki biz bu ilişkiyi de yaşayacağız belki hemen kolay olmayacak, çabalayacaksın illa ki ama işleri daha da zorlaştırmayacak da...

Seni anlamadığımı düşünüyor olabilirsin pek ilgilenmiyorum ama anladığımı biliyorum siz kendinizi çok kapatmışsınız hayırlısı olsun hakkınız da umarım gerçekte sizi anlayabilecek insana denk geldiğiniz de bunu görmezden gelmezsiniz 🙂 umarım bu nadir duygusal kapasiteye sahip bir kadına denk gelirsiniz. İyi günler dilerim hoşçakalın.

Birinin sizi anlaması için sizinle ciddi bir ilişki düşünmesi gerekmez ama anladığımı ve bunun aynısını yaşadığımı biliyorum fakat zaten daha yeni biri hayatımdan çıktı ve ben yeni birini tanıma psikolojisine giremem şu an.

Pekala 🙂 iyi günler

anlatmak istersen dertlerini dinlerim