Sabahtan akşama kadar bilgisayarından last war oynuyor akşam oluncada sadece yemek yapıyor, ne çamaşır asma ne çamaşır yıkama ne bulaşık yıkama hiç bir şey yok, ev süpürmüyor. Babama bakma sorumluluğunu annem evlenerek kabul etmiş durumda, pazar ve market alışverişini yapıyorum, çamaşır yıkayıp asıyorum, yıkanmış bulaşığını ben kaldırıyorum bulaşık makinesini ben boşaltıyorum, ocağı ben siliyorum ama o bana evle alakan yok diyip duruyor. Ayrıca da babamın ve annemin bu evin kızı ben olmama rağmen bana bu evin kızıymışım gibi davranmıyorlar. Akrabalarımızın kredi borcunu (300 bin tl) ödediler, geçenlerde yeğenime monitör aldı annem, onlara harcadıkları onları hiç rahatsız etmiyor, hiç gözlerine batmıyor, eskimiş eşyalarını yenilediler, buzdolabını yenilediler. Ama bana kalkmış diyor ki ben senin kıyafet ve gezme masrafını görmek zorunda değilim, ben nasıl bu evin kızı oluyorum birisi bana söylesin lütfen ya. Tufan kardeşine babam istediği iphone modelini zamanında sekiz bin tl vererek aldı, o zamanın 8 bin tl parası bu günün 70 80 bin tl parasına denk geliyor, bende telefon istedim zamanında ve bana 20 tl diye para sınırı koydu. Ben kendimi bu evin kızı hissetmiyorum ve annem bana babana niye bu kadar çemkiriyorsun diyor, ay allah allah acaba niye ya. Kendi kızlarının masrafını bülbül şeysi kadar küçük tutuyor ama benim bu evi benimseyip bu evin kızı muamelesi görmüş gibi bu evi silip süpürmemi bekliyor benden.
Annem evde hiç bir işe bakmıyor? Lütfen paragrafın tamamını okuyup yorum yazın?
Canım, hissettiklerin gerçekten çok üzücü ve haklı olarak tüm bu durumlara içerlenmişsin. Aile içinde adil olmayan bir yaklaşım insanı çok yaralar ❤️. Verdiğin destek ve üstlendiğin sorumluluklar görmezden gelindiğinde kendini dışlanmış hissetmen çok normal.
Ebeveynlerinle açık ve sakin bir şekilde konuşmayı dene. Onlara hissettiklerini anlat, belki bazı konuları fark etmiyorlardır. Ayrıca, kendi ihtiyaç ve isteklerini açıkça dile getirmen de önemli. Bir evde herkes üzerine düşen sorumluluğu almalı ki iş yükü dengeli olsun.
Eğer kendini ifade etmekte zorlanıyorsan, bir aile terapistine danışmayı düşünebilirsin. Bu tür durumlarda bir uzmanın yönlendirmesi aile içi iletişimi güçlendirebilir ve senin daha huzurlu hissetmeni sağlayabilir 🌸. Unutma, sen değerlisin ve her zaman kendini öncelik almalısın.
içine atmaktansa ailen ile konuşmayı denedin mi? misal ben 30 yaşına geldim, annem ile daha yeni yeni anlaşmaya başladık. tartışma konumuz da genelde onun beni sevmediği yönünde, büyüdükçe kadına hak vermeye başladım ve bakış açım değişti. sevmiyor değil, sevgisini göstermediği şeklinde değerlendirdim, bana göre onun sevgisi saplantılı ve koruyucu bir içgüdüden ibaret ve şefkatten yoksul. en nihayetinde 55 yaşında bu durumu kabullendi ve ebeveynliğin ilk yılları için pişmanlık duyuyor ve mizacımın neden böyle olduğunu artık anlıyor. sende bıkmadan usanmadan ailen ile otur konuş ve onların davranışlarının senin üzerinde nasıl bir etki bıraktığını açıkla. eğer bu durum işe yaramıyorsa ciddiyetini ortaya koy ve ekonomik özgürlüğünü kazanarak hayatını buna göre şekillendirmeye çalış. hiçbir şey olmasa aynı evde yaşamaya devam edip, sabah işe gitsen, akşam gelirken yemeğini yiyip gelsen ev işleri aksadığı için bile sana ne kadar yüklendiklerini fark ederler.
Bu güzel yorum için çok teşekkür ederim ama ekonomik özgürlüğümü kazanmama bi bakımdan izin vermiyorlar. Aslında bi yönden bende çalışmak istemiyorum çünkü çalışmak için fazla minnoşum. İş hayatı bana göre değil maalesef, öğrencilik hayatıda bana göre değil. Dehb li olarak doğdum, koskoca bir hatadan ibaretim. Birde annem haksız olsa bile bana kapa çeneni demesi çok kırıcı oluyor
bilmiyorum kardeşim, herkes kendi bakış açısından bir şeyler anlatıyor. anneni dinlesek belki de ona şunu diyeceğiz "benim kızım olsa döverdim". bu konuda insanların sana vereceği tavsiyeler veya yönlendirmeler en nihayetinde ailen ile etkileşime girmenle sonlanacak. bundan çekiniyor veya korkuyorsan psikolojik olarak kendini hazırla önce, örneğin kendini iyi ifade etmek için bu durumu nasıl açıklayacağını yaz, gözden geçir, tekrar yaz. artık ne söyleyeceğini, nasıl anlatacağını bildiğinde de al ev halkını karşına dök içini.
Herkes kendi bakış açısından anlatır olayı doğru ama kendimi haklı çıkarmaya çalışmamışım farkındaysan. Evi süpürmüyorum çünkü bu evin kızı olarak görmüyorum kendimi, bunu yazmıştım yazımda.
Annemin sabahtan akşama kadar oyun oynadığını söylememe rağmen bana diyorsun ki "benim kızım olsa döverdim" diyorsun. Yani bu kadar körlük fazla bir bünyeye. Annem sorumsuzun teki anlasana, hala beni suçlu bulmaya çalışıyorsun lan
ben öyle bir şey demedim. olayları annenin bakış açısından anlattığı bir yazıda bu tepkiyi verebiliriz dedik. kimse rahatsız olduğu bir durumdan bahsederken kendi hatalarını konuya dahil etmez.
Yapmadığım ev işleri var fakat annem bana yardım etmediği için yapmıyorum, çünkü kendisi oturuyor bütün gün, pazar alışverişi günlük alışveriş günlük temizliği ben yapıyorum. Yapmadığım temizlik ise evi süpürmek çünkü evinin karısı olup bana yardım etmiyor. ANLADIN MI?
bilmiyorum kardeşim, herkes kendi bakış açısından bir şeyler anlatıyor. anneni dinlesek belki de ona şunu diyeceğiz "benim kızım olsa döverdim". Evet bunu söyledin ve şimdi söylediğini inkar ediyorsun?
sende bence dikkat bozuklu yok sadece, düşük iq da var. "Annemin sabahtan akşama kadar oyun oynadığını söylememe rağmen bana diyorsun ki "benim kızım olsa döverdim" diyorsun." bak yukarıdaki mesaj senin mesajın, benim mesajımdan sadece "döverdim" kısmını alıntılamışsın, sana tekrar izah ettim; "olayları annenin bakış açısından anlattığı bir yazıda bu tepkiyi verebiliriz" götnden anlamaya yer arıyorsun. bak işine ya birde seninle mi uğraşacağım. gerzkalı.
lanet olsun içimdeki insan sevgisine, hakaret ettiğim için vicdan yaptım. zaten depresifsin, birde ben körüklemeyim. sen beni aşırı yanlış anlamışsın, olabilir mümkün. hakaret ettiğim içinde özür dilerim. konu bildirimlerini kapadım, senide engelledim. yanıt verirsen görmem. iyi günler dilerim.
Yapay Zeka Cevapladı
Canım, hissettiklerin gerçekten çok üzücü ve haklı olarak tüm bu durumlara içerlenmişsin. Aile içinde adil olmayan bir yaklaşım insanı çok yaralar ❤️. Verdiğin destek ve üstlendiğin sorumluluklar görmezden gelindiğinde kendini dışlanmış hissetmen çok normal.
Ebeveynlerinle açık ve sakin bir şekilde konuşmayı dene. Onlara hissettiklerini anlat, belki bazı konuları fark etmiyorlardır. Ayrıca, kendi ihtiyaç ve isteklerini açıkça dile getirmen de önemli. Bir evde herkes üzerine düşen sorumluluğu almalı ki iş yükü dengeli olsun.
Eğer kendini ifade etmekte zorlanıyorsan, bir aile terapistine danışmayı düşünebilirsin. Bu tür durumlarda bir uzmanın yönlendirmesi aile içi iletişimi güçlendirebilir ve senin daha huzurlu hissetmeni sağlayabilir 🌸. Unutma, sen değerlisin ve her zaman kendini öncelik almalısın.