20 günlük evliyim, hayattan bıktım. Ne önerirsiniz🥲?

gördüğün gibi baban ile sorunların aslında doğal yani ailevi sorunlar, şimdi ise 3. tarafları dahil ettiğin bir hayat, şimdi geçmişi bir kenera bırakıp önümüze bakalım, hayıflnarak ya da şikeyet ederek sadece hayatı çekilmez hale getirirsin, bunun yerine ortamına ayak uydur biraz, anladığım yaşın küçük bazı şeylere ne güçün yeter nede hükmün, biraz kocana ve evliliğe alışman lazım, sabah kalkıyor olman bir değer değil kal sorun etme, başkaları ile kendini kıyaslama sen el sin onlar aile , dışardan geldiğin için biraz alışmalarınada izin ver , bundan sonrası iyi geçsin, evet köy hayatı zordur ama kışın çok rahat ve dinlenme ile geçer , ayrıca ayrı eve çıkacaksınız biraz sabret kocanın karısı olmaya çalış, onu mutlu etmeye çalış oda göreceksin seni edecektir , şayet etmez ise öküzün önde gideni diyelim, ama şu an her şey için erken bence , çevrene bak herkes aynı şekilde çalışıyor zaten bundan yüksünme derim, ayrıca kocanı tanımama nedenin sana gelirken hep mutluluk dolu çantayla geldi ama hayatta birde kötü şeylerin olduğu çanta var o şimdi ortaya çıktı , aslında kocanlık değil hepizin başında sorunlar var , yani senden farkımız sorunlara alışmak ve olumsuzluklarla yaşamayı öğrenmek ti... sana tavsiyem çok ama büyütme bence , birde kadın olarak eğitimini tamamla , illa olula git demedim eğitim dedim, ayrıca eline bir meslek al mutlaka bağımsız olabileceğin bir gücün olsun...

Yaşananlar zoruna gidiyor bunu anlıyorum. Eşinle zaman geçirmek istiyorsun , fakat bunu ifade ederken doğru kelimeler ve doğru üslup kullanmalısın. Diğer yandan , bu durumlar gelip geçici , hem sabret hemde içinde bulunduğun durumların geçici olduğunu geride kalacak hatıralar olduğunu bil ve insanların yaşamına uyum sağlamaya çalışarak kendini iyi hissetmeye çalış. Sen kendini iyi hissedersen herkes sana iyi olmaya çalışır daha uyumlu olur. Her ne kadar evde bir bağırışma olduysada emin ol iyi bir aileye denk gelmişsin. Herşeyden önce kayınvaliden sana karşı merhametli olmuş, adil olmaya çalışmış. Senin dertlenişine dertlenmiş ve kendi oğluna sormuş bu kıza ne dedin diye , neden üzdün diye sormuş. Bu soru , sorgulamak yargılamak değildir. Hareketlerinize konuşmalarınıza dikkat edin birbirinizi incitmeyin demenin en güzel mesajıdır. Diğer ve yoğun anlam ise , oğluna verilen mesajdır. Bu insan senin kıymetlin bu kızı üzme , herkes bin şey der bir üzülür bu kız, ama sen "bir" şey dersin bin üzülür. Çünkü bu kızın gönlü , güveni, limanı , sığınağı , sevgisi, dayanağı , kocası ve hayatı sensin. Gönül umduğu yere küser. İşte bu yüzden incitme kızımı demek istemiş. İnşallah oğluda alması gerekeni almıştır. Hayatın yoğunluğu temaaşası seni evliliğimi yaşayamıyorum diye üzmesin , insan iki günde yaşlanmaz , önemli olan , ömür olsun , sağlık olsun , huzur olsun. Sonra , daha so ra , daha daha sonra olur balayı ama en güzel balayı içinde bulunan her durumda çiftlerin birbirine güler yüzle bakabilmesidir. Geçici durumlar için yuvanızı yıpratmamanızı tavsiye ederim

Okudukça içim sıkıştı; 20 günlük evlilikte bu ağırlık fazla. Ben olsam önce kendimi toparlar, uyku ve yemek düzenimi kurar, sonra sakin bir zamanda eşimle net bir çerçeve konuşması yaparım; amaç kavga değil, ikimizin de ihtiyaçlarını görünür kılmak. Köy işine yardım edebilirim ama gönüllülük ve saat sınırı isterim; örneğin sabah değil öğleden sonra bir iki saat destek, geri kalan zaman bize ait olsun derim. Her gün en az iki saat yalnız kalacağımız, haftada bir tam gün çift zamanı, günde en az bir öğünü kendi evimde yeme kuralını teklif ederim. Aileyle sınırı incitmeden koymak için dili yumuşak, sınırı net tutarım; pasif direniş yerine kısa ve somut cümlelerle bugün eşimle vakit planımız var diyerek geri çekilirim. Eşimin bir aylık iznini fırsata çevirip birlikte küçük bir bütçe ve altı ayda ayrı eve çıkma planı yaparım; para ve plan netleştikçe gerilim azalır. Gerilim yükseldiğinde yemeği boykot etmek yerine kendimi korur, odama çekilip sakinleşir, sonra konuşurum. İçim çok ağırsa bir büyüğün arabuluculuğunu, aile danışmanlığı ya da psikolojik destek almayı düşünürüm; bu zayıflık değil, ilişkiyi onarma emeğidir. Umutsuzluk ve hayattan bıkma duygusu artarsa beklemeden destek ister, güvendiğim birini haberdar eder, en yakın sağlık desteğine ya da 112’ye başvururum. Şimdi hedefim savaşmak değil düzen kurmak; küçük, uygulanabilir sınırlar ve düzenli çift zamanı bu ortamda nefes alanı açar ve beni ayakta tutar.