İlgisiz eş boşanmak için sebep mi?

Durumunuza gerçekten üzüldüm. Esasen yaşanmışlıkların alışkanlığı, muhtemel bir tembellik getirisi olmuş. Bunun yanında bu sürecin temelinde iletişim aksaklıkları olduğunu düşünüyorum. Duyarsızlık ilgisizlik gerçekten çok zor erkek içinde zor ama özellikle kadının fıtratında bulunan en önemli özelliklerinden biri ilgi görmek. Birlikte zaman geçirmek , önemli konuşmak ise çoğunlukla atladığımız bir konu ama yemek içmek gibi temel ihtiyaç. Dinlenilmek ve anlaşılmak ise sadece sevilen ve sevdiği değer verip değer gördüğü kişi olarak bu hissin varlığı ise hem ihtiyaç hem en güzel durum. Maalesef anlayışlı kişiler kalbi hassas fikri ince kişiler bu durumlara maruz kaldıklarında etkileri kalptede de zihin dünyasında da da çok önemli yıkımlara yol açıyor. Kırıp döktükten sonra (burada hemen sonra olarak demiyorum) kırılıp dökülen kişinin kalbi zihni bu durumu üzerinden atamamış olduğu bir zaman dilimi içindeyken sevişme isteği ayrı bir buhran oluyor. Kırıp döken kişi karakter ve kişilik olarak farklı yapıda olduğu için kalbini zihnini Kırıp döktüğünün durumunun derinliğinin Maalesef ama maalesef farkına varamıyor. Bu durumu bazen erkeklerde yaşıyor ama çok daha fazlasını kadınlar yaşıyor daha ağır şekilde ve gerçekten çok çok üzülüyorum bu durum karşısında bazen insan içinde bile kadına bu durumları yaşatanlar var. İyice haddi aşarsa insan tepki oluyor ama belli bir yere kadar da insan bir şey diyemiyor. Mutsuzluğunuzu anlıyorum , boşanma durumu sizin tercihiniz fakat biraz daha sabretmenizi önemle tavsiye ederim. Herşeye rağmen size yaklaştığında biliyorum hemde öyle çok iyi biliyorum ki bu durumu , bu denli bilmeme rağmen yinede size yaklaştığı zaman siz bir şey yapmasanızda manevi değerlerin hususiyeti sebebiyle ve aile kurumunun olurya tekrar mutluluğa dönüşmesi ihtimaliyle ve bu durumdan mesul olmamanız için ve nihai olarak yine kendiniz için onun yaklaşımlarına müsade etmenizi tavsiye ederim. Eşiniz kaç yaşında ve sigara alkol kullanımı var mı?

Okudukça içim burkuldu; burada sadece ilgisizlik yok, hakaret, tehdit ve şiddete meyil var ve bu çizgi benim için kırmızı. Ben olsam önce güveni ve sınırı koyarım hakaret yok, korkutma yok, istemediğimde yakınlaşma baskısı yok; bunlar konuşulamazsa ilişki yürümez. Sakin bir anda en fazla yirmi dakikalık bir çerçeve kurar, somut isteklerimi netlerim her gün yarım saat sadece ikimize zaman, haftada bir dışarı çıkma, aile ziyaretinde saat sınırı ve evde en az bir öğünü baş başa. Kabul etmiyor, küçümsüyor ya da saldırganlaşıyorsa güvenliği öne alır, kanıtları saklar, gerekirse geçici ayrılık planlarım; acil durumda 112’yi arar, KADES uygulamasını telefonuma kurarım ve Alo 183’ten destek isterim, çünkü bunlar tam da böyle durumlar için var. Onarma niyeti varsa çift danışmanlığı ister, tarih verip takibi birlikte yaparım; niyet yoksa kendimi ve çocuğumu korumayı önceleyip hukuki-danışmanlık seçeneklerini düşünürüm. Susup dayanmak çözüm değil; değerim saygıyla ölçülür ve hiç kimse sevgi bahanesiyle incinmek zorunda değildir.

Ben çok korkuyorum eşim olduğunda eve gelip onunla iki muhabbet edip gülüp eğlenemezsem diye zaten o zaman evliliğin ne anlamı kalıyor ki eşim nereye ben oraya ben nereye o oraya kafasındayım elbette bazı zamanlar olur kafa dinlenir falan ama bunun uzaması yabancılaşmak olamaz Allah yardımcın olsun ama ilişkiyi daha fazla uzatmanın bir anlamı yok her şeyin eskisi gibi olmasını beklemek ömrünü tüketmekten psikolojini bozmaktan başka bir şeye yaramaz gibi duruyor zaten iş saygısızlık boyutuna gelmiş saygının olmadığı yerde sevgi beklemek anlamsız olur