Bunca şey tesadüf olabilir mi, yoksa hâlâ bir şeyler mi hissediyor?

2015 yılında çocuk yaşta tanıştığım ve kısa süren ama etkisi uzun süren bir bağ kurduğum biri vardı — adını Emre koyayım. O zamanlar aramızda bir şeyler olmuştu ama sonradan onun arkadaşlarının etkisiyle benimle aslında dalga geçtiğini öğrendim. Çok üzülmüştüm ama bir yanımda hep kaldı. Yıllar geçti, bazen yollarımız kesişti, bazen tamamen koptuk. Ne o açık bir adım attı ne de ben.
Aradan yıllar geçti, üniversiteye başladık, ayrı şehirlerde okuduk, tamamen koptuk derken 2024’ün başında her şey yeniden başladı. Ocak ayının sonu ya da Şubat başıydı. İşten dönerken parkta karşılaştık. Yanımdan çarpıp geçti, ama sonra birkaç adım attıktan sonra arkasına dönüp defalarca bana baktı. Cebinden sigarasını çıkarıp gözümün içine baka baka içti. Onunla aynı yoldan dönebilirdim ama kendimi ezdirmemek için başka yolu seçtim.
1 Mayıs 2025’te tekrar karşılaştık. Emre, kız kardeşiyle birlikte dondurma yiyerek bizim mahalleye doğru yürüyordu. Karşılaştık, göz göze geldik, ama yine hiçbir şey söylemedik. Sanki hiçbir şey olmamış gibi geçti gitti. Bu olaydan birkaç gün sonra kardeşi Instagram biyosuna şu cümleyi yazdı: “Cesaret sessizliği yener.” Sonra sildi.
2 Temmuz’da bu sefer metro çıkışında karşılaştık. Göz göze geldiğimizde şaşırdı, bir an duraksadı gibi hissettim. Ben tepki vermedim ama o beni görür görmez eve gider gitmez, benim eski sınıf arkadaşlarım olan Rüya, Arzu ve Can’a Instagram’dan takip isteği gönderdi. Halbuki yıllardır onlarla hiçbir iletişimi yoktu. Bu tesadüf olabilir miydi?
21 Temmuz’da tekrar gördüm onu, bu sefer metroya yakın bir geçidin altında duruyordu. Ben yürüyerek geçerken telefonla konuşuyormuş gibi yaptı ama gözümün içine defalarca baktı. Ben uzaklaştıktan sonra bile birkaç kez arkasına dönüp tekrar tekrar bana baktı. Sanki bir şey söylemek istiyor ama cesaret edemiyor gibiydi.
Doğum günü 10 Temmuz, benimki 29 Temmuz. Tüm bu karşılaşmalar bu tarihlere çok yakın oldu. Her seferinde ben hiçbir şey demedim, o da demedi. Ama davranışları, takipleri, bakışları… bunlar beni hâlâ düşündüğünü mü gösteriyor?
2022 senesinde bir arkadaşım ona numarasını isteyip bana vermesi için yazmıştı, benim adımı söylemeden. Ama Emre hemen anlamış ve “Seni Bahar gönderdi, biliyorum.” demişti. Üstelik geçmişten detaylar anlatmaya başlamıştı. Bu kadar şeyi hatırlaması beni düşündürüyor. Gerçekten unutmamış olabilir mi?
Ben yıllardır adım atmıyorum, kendimi geri çektim. Ama o hâlâ beni izliyor gibi. Bazen açıkça, bazen dolaylı yollardan. Ne yapmalıyım bilmiyorum…
Sizce bu kadar şey sadece tesadüf olabilir mi?
Yoksa Emre hâlâ beni düşünüyor mu?
Siz olsanız susmaya devam mı ederdiniz, yoksa artık bir şey söylemenin zamanı mı geldi?