Bu davranışların sebebi ne olabilir?

Direk "Kıskanıyor musun" mu diyeyim. Tabiki reddeder hayır der tartışma çıkarır hiç gerek yok. En iyisi araya mesafe koyup çok görüşmemek

Beni niye kıskansın ki. Şahsen ben onun mutlu olmasını çok isterim. Ben olsaydım destek olurdum çok mutlu olurdum.

O zaman sana şöyle bir düzenleme yapayım. Aslında bu kişi ablam değil de annem. Kıskandığından ben de şüpheleniyordum ama böyle bir yakıştırma yapamıyordum. Soruda direk ablam değil de "annem" yazsaydım kıskanmak kimsenin aklına gelmezdi.
Şimdi soruyorum "Annem beni kıskanıyor olabilir mi?"
İnanın bunu sürekli düşünüyorum ama kardeşlerime göre benim hayatım daha iyi geçti. Mesela ben üniversite bitirdim bana hep "Sen okumayı hak etmiyorsun bu kardeşinin hakkıydı" vs derdi ve daha bir sürü detay var.

Peki bu durumda nasıl davranmalıyım sence

Gerçekten de öyle. Dışarıya karşı dünyanın en iyi annesidir ama evin içinde çok çektirir. Tavsiyeleri benim bakış açıma çok ters bu yüzden hep zıtlaştık onunla. Eşimi de istemiyordu karşı çıkmak için her şeyi yaptı. Şimdi de dilini uzatıyor sürekli. Elimden geldiğince evliliğinde ilgili ona detay vermiyorum. Sürekli soruyor her şeyi sorup duruyor merak ediyor. Ben de geçiştirmeye çalışıyorum. İki kardeşimin evliliğine çok karışıyor resmen o yönetiyor ama ben kendimde bunu istemiyorum onu asla dahil etmiyorum o da buna çok öfkeleniyor, bu durum bazen tartışmaya yol açıyor kalbimi çok kırıyor. Ama beni kendisinden soğutuyor.

Bu evliliği istemediği için sanki kötü bir şey olsun diye fırsat kolluyor. Sırf bana "Bak beni dinlemedin şimdi çek acısını" demek istiyor gibi. Bir keresinde sinirlendim dayanamadım "Sen bir şeyler kötü gitsin mi istiyorsun" dedim. Çok sinirlendi olur mu öyle şey bilmem ne vs dedi sonra telefonu kapattım. Bir süre sonra arayıp hiçbir şey olmamış gibi konuşmaya devam etti. Çok garip valla anlam veremiyorum

Babam melek gibi bir adam. İnanılmaz sabırlıdır. Annemi sürekli alttan alır.
Annem babamı eksik ve küçük görür bunu da sürekli yüzüne vurur yok "sen kendine adam mı diyorsun, elalemin adamları çocuklarına sert davranıyor çocukları seslerini çıkarmıyor" bilmem ne. Babamın bizi dövüp kızmasını sert yapılı olmasını istiyor. Tüm kardeşlerim ben de dahil babamı çok severiz hatta damatları bile öz babası gibi severler onu ama herkes annemden uzaklaşır.

Ben hep diyorum ona birgün çevresindeki bütün insanlar bir bir çıkacak hayatından. Birgün yapayalnız kalacak. Böyle düşününce de annem için üzülüyorum. Evet bana zarar veriyor, hatta hayatımda kimse bana bu kadar zarar vermemişti ama annem olunca ister istemez üzülüyorum.

Gerçekten kavga etmeden duramıyor. Hatırlıyorum yaz tatilinde eve gittiğimde her sabah annemin sinirli sesiyle uyanmak zorunda kalıyordum. Ben ortamın enerjisinden hemen etkilenen bir yapıdayım. Birgün dayanamadım sabah ağlayarak uyandım. Hiçbir sorun yoktu saat erkendi her zamanki saatte uyuyorduk. Mutfakta bağırıyordu eşyaları yere fırlatıp söyleniyordu. Sanki tartışmadan besleniyormuş gibi. İyi ve güzel olan ne varsa da bundan rahatsız oluyor yok etmeye çalışıyor. Hiç unutmam 17 yaşlarımdaydım o an hiçbir sorun yoktu kulaklığımı takmış müzik dinliyordum. Annem geldi beni öyle görünce yüzüme tükürdü ben ne olduğunu anlamadım müziği kapattım şoktaydım ne oldu dedim. Bağırıp hakaret etmeye başladı "Bir müziğimiz eksikti, koskoca kızsın müzik dileyemezsin" diyip çekip gitti. Ben birkaç dakika düşündüm neden diye ama cevabı bulamamıştım şu an anlıyorum ki evde mutlu birini görünce rahatsız oluyormuş.
Babam çok çekti ama çok sabırlı sürekli alttan alıyor. Bazen diyorum ki keşke babam anneme karşı biraz sert olsaydı annem bu derecede olmazdı ama babam sesini hiç çıkarmıyor annemin onu yönetmesine teslim oluyor gibi. Maalesef bu konuda onu suçlu buluyorum kendi kararlarını kendisi vermeli annemin onu bu kadar etkilemesine izin vermemeli.

İlaç kullanmaya ikna olması için ilk önce böyle bir rahatsızlığının olduğuna ikna olması gerek.

Haklısınız ama annem bunu asla istemez.
Dün yine aradı hiç cevap vermek istemiyordum ama birkaç gündür üst üste arıyor yine açmamak olmaz diyip açtım. Yine alttan alttan laflar söyledi sonra bana "Kayınvaliden ile görümcelerinin filan fotoğraflarını atsana" dedi. Ben de fotoğrafları yok dedim. "Amaan yalan söylüyorsun nasıl olmaz" dedi. Valla yok yalan mı söyleyecem dedim.
Ben muhafazakar bir ailede büyüdüm annem kardeşlerim hepimiz tesettürlüyüz ama eşimin ailesinde tesettürlü kimse yok. Fotoğraflarına bakıp ablamla kendi aralarında dedikodularını yapıp dalga geçeceklerdi fotoğrafları bende olsaydı bile atmazdım hiç hoş değil.

Kayınvalidem mükemmel bir insan. Karakteri bakış açısı vs bana çok benziyor ve beni anlıyor bana karşı çok iyi Allah razı olsun. Bazen acaba annemden çok çektiğim için mi Allah bana böyle bir kayınvalide gönderdi diyorum. Annem kayınvalidemi sevdiğimi biliyor ve sanırım bu durumdan hiç hoşnut değil lakin hiç umurumda değil. Bu saatten sonra kan bağıyla mecburi bağlanmak zorunda olduğum insanlarla değil bana iyi gelen insanlarla birlikte hayatımı devam etmek istiyorum ve bu çok daha iyi hissettiriyor.

Evet annemin davranışları yüzünden bıkkınlık geliyor ve hala onun için nasıl bir çözüm bulabilirim nilm ama olaya bakış açım değişti ve bu sizin sayenizde oldu. En azından bu durumun bir hastalık olduğuna emin oldum onu olduğu gibi kabul edip araya mesafe koyacağım. Çok teşekkür ederim. Hayat yolunuza hep iyi insanlar çıksın.

Ben başka şehirdeyim ama kardeşim eczanede çalışıyor ona söyleyip gizlice verebiliriz aslında.

Teşekkür ederim ilacı araştıracağım

Evet evli. Görücü usulüyle akraba evliliği yaptı. Ama biz eşimle birbirimize aşıktık aşk evliliği yaptık.

Kıskanıyor mu?

Ama beni niye kıskansın ki ben onun kardeşiyim

Ben mesela onun mutlu olmasını çok isterdim sürekli desteklerdim

Eleştiri yapmaya gerek kalmaz o sorar sürekli. "Ne zaman araba alacaksınız, eşin birikimini nereye harcayacak, ne kadar parası var " gibi sorular soruyor ben de ona detay vermek istemediğim için "bilmiyorum bunlar beni ilgilendiren konular değil, eşim daha iyi bilir onun kararlarına güveniyorum" diye geçiştiriyorum

O zaman sana şöyle bir düzenleme yapayım. Aslında bu kişi ablam değil de annem. Kıskandığından ben de şüpheleniyordum ama böyle bir yakıştırma yapamıyordum. Soruda direk ablam değil de "annem" yazsaydım kıskanmak kimsenin aklına gelmezdi.
Şimdi soruyorum "Annem beni kıskanıyor olabilir mi?"
İnanın bunu sürekli düşünüyorum ama kardeşlerime göre benim hayatım daha iyi geçti. Mesela ben üniversite bitirdim bana hep "Sen okumayı hak etmiyorsun bu kardeşinin hakkıydı" vs derdi ve daha bir sürü detay var.

Biz severek evlendik.

Burdan yeterince yazdınız dedektif bey, teşekkür ederim iyi günler.

Dikkat ederim teşekkür ederim

Hayır aslında. Ona malzeme vermiyordum. Bana yorum yapmasına gerek kalmıyordu.

Güzel bir üslupla tatsızlık yaşanmadan tepki vermek istiyorum ama bunu niye yaptığını bilmediğim için nasıl bir yaklaşımda bulunmam gerektiğimi bilmiyorum. Önce nazikçe konuşmak istiyorum onunla. Baktım olmadı görüşmeyi azaltırım.

Sence de kıskanıyor olabilir mi gerçekten?

O zaman sana şöyle bir düzenleme yapayım. Aslında bu kişi ablam değil de annem. Kıskandığından ben de şüpheleniyordum ama böyle bir yakıştırma yapamıyordum. Soruda direk ablam değil de "annem" yazsaydım kıskanmak kimsenin aklına gelmezdi.
Şimdi soruyorum "Annem beni kıskanıyor olabilir mi?"
İnanın bunu sürekli düşünüyorum ama kardeşlerime göre benim hayatım daha iyi geçti. Mesela ben üniversite bitirdim bana hep "Sen okumayı hak etmiyorsun bu kardeşinin hakkıydı" vs derdi ve daha bir sürü detay var.

Ama mutlu olduğumu bildiği halde bana niye sürekli böyle şeyler söyleyip canımı sıkar ki?
Küçük kardeşimle konuştum 'annem benim mutlu olduğumu bilmiyor mu?' dedim. "Hayır biliyor. Hatta eniştemin sana yemek yaptığını söyleyip gülüyordu" dedi.

Zaten mesafe olarak çok uzağız. Arada bir telefonla arar ama her aramada böyle bir şey söyleyip canımı sıkar. Artık o aradığında cevap veresim gelmiyor.

Hayır evli. Görücü usulüyle akraba evliliği yaptı. Ama biz eşimle birbirimize aşıktık aşk evliliği yaptık.

O zaman sana şöyle bir düzenleme yapayım. Aslında bu kişi ablam değil de annem. Kıskandığından ben de şüpheleniyordum ama böyle bir yakıştırma yapamıyordum. Soruda direk ablam değil de "annem" yazsaydım kıskanmak kimsenin aklına gelmezdi.
Şimdi soruyorum "Annem beni kıskanıyor olabilir mi?"
İnanın bunu sürekli düşünüyorum ama kardeşlerime göre benim hayatım daha iyi geçti. Mesela ben üniversite bitirdim bana hep "Sen okumayı hak etmiyorsun bu kardeşinin hakkıydı" vs derdi ve daha bir sürü detay var.

Şuanki mutluluğumu bana fazla görüyormuş gibi davranıyor sanki. Ama neyden kıskandığını bilmiyorum

Babamın böyle huyları yoktur. Bilmiyorum kıskandığına inanmak istemiyorum aklım almıyor

Ben şahsen çocuğum olsaydı benden daha iyi bir hayat yaşaması için canımı bile verirdim.