16 yaşından beri evin tüm yükü omuzlarımda dayanamıyorum?

3 kız kardeştik ablalarım ben küçükken evlenip başka şehirlere gittiler. Biz hep zenginlik içinde yoksulluk yaşadık. Babamın arsaları, evleri var ama kirada oturuyoruz, kendisi cimrinin önde gideni. Evin kirası faturaları hep annemin üstüne kayıtlı, annem yıllarca hasta haliyle çalışıp her şeyi öderken babam oturduğun yerden para sayıyordu ve bize tek kurul vermiyordu. Yan gelip yatıyordu, çalışmıyordu, ya evde ya kahvede. Evde olunca da bize emirler yağdırıyor, yok yemek, yok çay, yok şu yok bu. Hep kızıyor, bağırıyor, çağırıyor, mutsuzun teki insanları da hayattan soğutuyor. Annem dediğim gibi böbrek hastası, eskiden onu apar topar hastaneye kaldırdılar bir ay yoğun bakımda kaldı. O zamanlar 16 yaşındaydım, okulu bırakıp işe girdim, annemin çalışmasını istemedim. Fazla kazanamıyordum zar zor yetiyordu evin giderlerine ama annemin çalışmasından iyiydi. Şimdi 23 yaşındayım ve ergenliğim boşa gitti… o zamanda bu yana tek kurul biriktirmedim her ay kazandığım evin giderlerine gidiyordu. Ne kazandığım parayı kendime kullanabildim, ne fe kullanmaya vaktim oldu. Yemin ederim son 6 yıldır her allahın ayı aynı işte çalışıyorum. Benim de hayallerim vardı ben de okumam iyi yerlere gelmek istedim ama nasip olmadı 😔 Şimdi de devam ediyorum yine aynı. Ne sosyal çevrem var, ne yeni insanlara tanışmaya vaktim var, ne kendime vaktim var. Hayatımı evin giderleri için yaşıyorum resmen. Babamın da umrunda değil nefret ediyorum ondan hiçbir hakkım ona helal değil öbür tarafta hesaplaşacağız