Arkadaş ortamında çabuk sıkılıyorum. Ne yapmalıyım?

Fazla ciddiye alıyorsun çevreni... Bir süre önce ben de öyleydim. Resmen içimden konuşur, çevremde olup bitenleri çocukca ve gereksiz bulup içten içe eleştirirdim. Bakıyorsun ki; ortamdaki tek mutsuz sen oluyorsun sonunda. Geriye kalan herkes, yaptıkları şey ne kadar aptalca da olsa sonuçta mutlu... Vazgeçtim artık bu kadar ciddi olmaktan. Artık mümkün olduğunca içimden de konuşmuyorum. Tadını çıkarıyorum saçmalığın; hem kendimle, hem grupla alay etmesini becererek. Hayatı ve hayatındaki her çağı 1 defa yaşayacaksın ne de olsa. Neden herkes mutluyken, ben onları eleştirmekle zamanımı harcayayım? Boşver... Onlardan biri olma ama onlardan biriymiş gibi davran; felsefem bu.

sorun onlarda farklı insanlar aynı insanların arasında kalamaz farklı olmak ayrıcalıktır ama bazı sıkıntıları vardır mesela seninki gibi bir durum ama farklılık her zaman en iyi olanıdır çünkü yıllar geçse de hatırlanacak olanlar sadece farklı olanlardır.