Hayatın Çıkmazlığı karşısında?

bu gece hislerimi dökmek istedim buraya...

kimlik krizimi ergenliğimde yaşamamış biri olarak kimlik arayışlarım varoluşsal sancılarım 20 sinde başladı. ve 26 yaşımda olmama rağmen kırıntıları sürüyor. aile evindeki yalnızlığım mutsuzluğum kaygılarım stresim mental sağlığımla bir yandan başetmeye çalışıyor diğer yandan kendi hayatımı kuramamamın yüküyle her günümü evde geçiriyorum. Bu ev bu duvarlar benim için bir fanus gibiydi. Yaprak dökümündeki ferhunde tekin ailesinin evi için türbe demişti ve sonradan o evi özlediğinin farkına varmıştı. sahi bende bu günler için keşke geri gelse diyecek miydim ! nasıl diyebilirdim ki mutsuzum kırgınım yapayalnızım ! Belki de Necla gibi olacağım zamanla ailesinden uzaklaşan hissizleşen Necla gibi! peki ben nerde mutluyum ! ben nereye ait hissediyorum!

Atanamazsam kendi hayatımı kuramıcam. Kuramazsam aile evinden çıkamıcam. hadi diyelim ki evlendim. ev hanımı olacak kocamın eline mi bakacağım ! kendi ayaklarımın üstünde duran bir kadın olmak benim hakkım değil mi! tüm bu kaygılar beni her geçen gün yiyip bitiriyor ! peki ne yapacağım ! memur olamazsam hayatım binbeter geçeçek ! dolu dolu yaşayamayacağım hiçbir şeyi. ...( Kimim ben? Nereye aidim? Ne için yaşıyorum?

Güncellemeler
11 ay
Süper soru 🌸
Hayatın Çıkmazlığı karşısında?
Cevapla