Yerimde siz olsanız ne yapardınız? Cidden sabrım kalmadı artık?

İki yıldır evliyim. Evliliğimde bazı sorunlar var. Ama bardağı taşıran son damla şu oldu. Eşimle sevgili olduğum dönemler, eşim beni bir arkadaşı ile tanıştırmıştı. Bel altı sohbeti çok yapan biriydi, ve eşimle sürekli benim yanında dalga geçiyordu. Eşimin, ben ilk sevgilisiymişim. İşte yetersiz bu, becerememez gibi şeyler söyleyip sonra da gülüyordu. Ben de bu durumdan rahatsız olduğumu ve bir daha onla görüşmek istemediğimi söylemiştim. Kocamda işte onu aradı, yanımda ve bu dediklerimi söyledi. Çocukta benim için "O kasayı biliyorum ben, çok denedim onları, sen tabi bilmiyorsun" gibi şeyler dedi. Ben de bir daha asla bunun adını duymak istemiyorum, bu kadar terbiyesiz birisi olamaz dedim. Kocam da arkadaşlığını bitirdi. Sonra benim arkadamdan 2 haftaya kalmaz ayrılacaklar demiş. Biz evlendik, iki yıl oldu. Bir ara gene konusu geçti, özür dilese bile affetmem ve benden özür dilemesi lazım dedim. Sonuç : Çocuk buna iki gün önce yazmış, pişmanım diye şimdi gene arkadaş olmuşlar. Ya ben çıldırıyorum, bu kadar mı şeysin