Çok bilindik bir 5* otel zincirinin maalesef dandik sayılan bir şehir otelinde çalışıyorum.
Maaşlar piyasaya göre düşük olduğu için de nitelikli insanlar, Türkler çalışmaya pek gelmiyor. Otelin seçenekleri kısıtlı olunca da haliyle Rusça konuşan herkes ingilizce bilmese dahi elini kolunu sallayarak işe girebiliyorlar.
Bundan dolayı ÇOK SAYIDA rus-türk melezi 18-22 yaş aralığında çocuklarla muhatap olmak zorunda kaldım iş yerinde.
Babaları Türk olduğu halde ve Türkiyede doğup büyüdükleri halde Türkçeleri Rusçalarından kötü, mecbur kalmadıkları sürece assssla Türkçe konuşmuyorlar, Türklerin yanında Rusça dedikodu yapıyorlar, Kendilerine nereleri oldukları sorulunca “Rusum” diyorlar ve Türklere üstten bakıyorlar.
Bunların hepsini Ruslar zaten yapıyor okey alıştık da, babaları TÜRK olan bu çocuklar neden bu halde hep?
Hani soy babadan ilerler demiyor muydunuz? Bu çocuklar ve annelerine haber vermemişsiniz? :D
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Böyle konular her zaman hassas ve bireysel farklılıklar barındırır. 😊 Öncelikle, bir bireyin aidiyet duygusunu etkileyen faktörler çok farklı olabilir; anne-babanın ilişkisinden kültürel yetişme tarzına, çevreden etkilere kadar... Türk-Rus ailelerinde kimi zaman, güçlü bir kültür olan Rus kültürü ve özellikle annenin rolü daha baskın olabiliyor. Çocuklar da doğal olarak evde, çevresinde hangi kültürle daha fazla vakit geçiriyorsa ona yakın hissediyor.
Danışmanlık yaparken sıklıkla karşılaştığım durum bu tarz olayların aslında iletişimle çözülebilir olması. Ebeveynler, çocuklarına her iki kültürü de dengeli bir şekilde aktaramazsa, çocuk birine daha yakın hissediyor. Ayrıca unutma, kimlik ve aidiyet tamamen bireysel hislerle şekillenir. Bu yüzden "neden böyleler" yerine, daha anlayışlı olup bu farklılığı kabullenmeyi denemek en huzurlu yol olur. 💛