Çok bunaldım bu durumdan bir fikir verin?

Vicdan merhamet yok insan kendi evladına hemde kız evladına nasil bunları yapar anlamıyorum
Ki bu kadın zamanında görmüş geçirmiş kaçarak evlenmiş 15 yaşında ailesi sahip çıkmamış daha güçlü olup yanımda durması gerekirken düşmandan beter hayattan. ders almamış

Hayatım skıntılı geçiyor hep ama evliliği bir kurtuluş olarak görmedm gerçekten istediğim için evlenmeye niyetlendim birde bana koca delisi kaç. Kurtul diyor yaşım 33 işittiğim laf bu

Zaten hayatımda biri var ailesi biliyor 2 yıllık ilişki ama benim durumlar bu adam istemeye geleyim diyor diyecek bir şey bulamıyorum
Zor durumdayım sıkışıp kaldım
Kendi yuvamı kurmayı istedim helal ince telli duvaklı sırf annem bu evde yaşadığı için adım atamıyorum zoruma gidiyor bu evde o kadar emeğim oldu babama da anlatamıyorum durumu ince düşünceli biri değil samimi de değiliz o kadar çok düşündüm hiçbir sonuca varamadım kendimi yalnız hissediyorum
Sanki ailem yok gibi hissediyorum
İnsanlar bunu anlayışla karşılamaz ne biçim ailesi var der aklına bin türlü şey gelir sıkışığ kaldım işte

Aramı bozmadım da işe girip para koymak istiyorum kenara evlenceğim adama da yük olmak istemiyorum oda durumu iyi biri değil evi arabası yok kirada yalnız yaşıyor evlenmek için birikim yapmış işte
Annemle üstü kapalı iyi değiliz dedim mutluluğum için yanımda değil demiştim o zaman seni gelir alirim dedi
Ama ailesi ne düşünür diye merak ediyorum. kabaca tabirle kaçarak evlenme deniyor işte
Mutluluğumu buruk yaşamak istemiyorum

Acelesi yok 3 5 ay çalışayım yuva kurmak kolay değil bir sürü masraf mutfak ihtiyaçlarını alıcam işte
Altın alıp koyacağım kenara sevgilimin yanına gidince en azından temel ihtiyaçları alayım diyorum ailesi birşeyler yapar niye böyle hesap yaptım
Evliliğin ilk zamanı zorluk çekmek istemiyorum
Evlenınce de çalişacağım işte
Evliliğin tadını çıkarmak istiyorum

Sağol dinlediğin için

Evlenme niyetimin olduğu adamla aramız kötü ne dinliyor beni ne anlıyor en kötü günümde beni yeni bıraktı hiç anlamıyor halimden
Ben annemle tartıştım diyorum o bana annen seni sevmiyor galiba diyor
Evde olanları hiçbir şeyi bilmiyor ben ailem adına utanıyorum cidden anlatılacak şeyler değil
Sevgilim bin kere seni istemeye. Gelelim dedi kalakaldım ortada

Ben güzelde izah ettim annem kaç git ne yaparsan yap benden bir şey bekleme dedi
Zaten bana kötülüğü dokunan birinden mutlu günüm de yanımda olmasını beklemek hata
Düşün yaşım 33 koca delisi diyor ilk kez evlilik niyetiyle konuştum ondada koca delisi oldum

Hatta ben savundum seviyorum güveniyorum diye hayat benim hayatım o adamla ben yaşayacağım dedim
Sevgilimin evi arabası yok diye o fakirle evlende sürün dedi ne kadar zoruma gitti ben sevgiIimin adına üzüldüm ve bana sevgilim varken bile "hastaneye girersen bir doktor bulursun diyor işi gücü para
Bu kadar arsız biri görmedim bi de bana senin iyiliğin için diyorum diye konuşuyor
Fakir dedi diye kavga ettim sonra köşeme çekildim ağladum zoruma gitti

Kolay bir adım değil insan mutluluk adına kurmak istediği yuvaya böyle adım atmak istemez
Kendimi bu kadar yalnız hissetmek zoruma gidiyor hiç kolay değil
Bu evde yaşamak eziyet gibi hergün diken üstünde büyüdüm hep kavga gürültü
Tek çare çalış ve evlen
Psikolojik açıdan çok yıprandım
Bir arkadaşım bir dostum olsa bu kadar tükenmezdim

En doğru karar bu sevgilimle başından beri evlilik istiyoruz sırf bu evden kurtulmak için değil onunla severek bu yola çıktık
Hiç tanımadığım bir şehre bambaşka insanların arasına katılıcam zor bir durum Ama bu ev daha zor hergün hayattan bezmiş bir halde uyuyup uyanıyorum
Hayattan zevk almıyorum bu yüzden çevremden herkesten koptum

Şimdi önemli olan önce işe girmek ve sabırlı olmak
Zor dayanamıyorum tahammülüm kalmadı bir anda kalkıp gidemem sevgilimin yanına maddî ve manevi kendimi toparlayayım bu kafayla zaten alel acele gidemem
Kötü olan dertleşeceğim bir arkadaşım bile yok çok yalnızım

Düşünüyorum bir ailem yoksa benim kimim var
Kardeşlerimi geçtim
Anne babama güvenemediğim bir hayat yaşıyorum insan ailesini yanında istiyor kötü bilse olsa
Düşün işe girmeyi düşünüyorum babama değilde arkadaşıma danışacağım
O kadar zoruma gidiyor ki
Hasta oldum psikolojim bozulduğu için babama iyi değilim dedm götürdü arabasuyla yüzü düştü hasta oldum diye hasta olmam bile batıyor
Babam ayrı sorunlu annem zaten baş düşmanım ya ben hangi birini kaldırayım
Zaten hasta oluyorum iğne oluyorum her hasta oldukça doktor nörolojiye giy dedi sinirle alakalı sıkıntılar yaşıyorum
5 kuruş paran olsun huzurun olsun babamın evi yeri yurdu arabası varda noldu hayrını görmüyoruz
İnan anne baba olacak insan değil bunlar annelik babalık vasfı yok kendileri için yaşıyorlar

Allâh sanada sabır versin o zaman
Hayat zor o hayatı dahada zorlaştıran bir ailen varsa ne yapacağını bilemiyorsun
Evlilik benim için daha da önem ve anlam taşıyor
Kendi ailemde yaşayamadığım herşeyi evlenmek istediğim adamla yaşamak istiyorum

Teşekkür ederim uzun uzun beni dinlediğin için bu bile iyi geldi cidden sağol 🙏

Sağol yazarım iyi geceler

Eziyet en son babam bile bir suçum yokken sadece ağladım diye sinirle bağıra bağıra üstüme yürüdü

şu an biri iyi misin dese dokunsalar ağlayacak haldeyim acı çekiyorum
Kırılmayı üzülmeyi özledim canıma kıyacak kadar acı çekiyorum son akıl sağlığım var onuda korumaya çalışıyorum tek tutunduğum sevgilim vardı oda canımı yakıyor artık ne yapacağimı şaşırdım oda en az ailem kadar canımı bile bile acıtıyor