Kücükken istismar?

9-10 yaşlarında bir çocuğun ruhunu gömdüm. şu an 19 yaşındayım. Bazen geceleri uyanıyorum uyuyamıyorum.. Küçük bir kız çocuğu gördüğümde ona sarılasım geliyor annesine babasına gözünüz hep kızınızın üzerinde olsun demek istiyorum.
Biraz da olsa annemden, babamdan nefret ediyorum. Ama en çokta kendimden. Neden ben diye sorup duyuyorum. Kimseye güvenemiyorum. Bir erkekle doğru düzgün konuşamıyorum, yanaşamıyorum, sevemiyorum, sevilmekte istemiyorum. Ruhumda hiç ama hiç kapanmayacak bir yara oluştu, bu ne demek farkında mısınız?
Psikolog'lara gittim, ilaçlar aldım. Ama bir türlü mutlu olamadım. Siz siz olun yeğenlerinizi, küçük kardeşlerinizi bir kaç yaş büyük kuzenleriyle, amcalarıyla yalnız bırakmayın. Ne geliyorsa akrabadan geliyor zaten...

Sadece annem, babam üzülmesin diye yaşıyorum.
İntihar etmek istedim ama işin ucunda sakat kalmak, felç olmak varsa işin içinden nasıl çıkardim bilmiyordum.

Benim mutluluğumun mezar taşıydı o 10 yaşındaki çocuk. Bir daha sonra da mutlu olamadım zaten. Size iyi akşamlar diyorum. Sadece içimdeki bu derin acıyı size söylemek istedim..
Kücükken istismar?
Cevapla